FAMILIE 66. 



UMBELLIFERAE. 



463 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Oost-Europa onder 

 heggen en kreupelhout vooi en schijnt bij ons langs de rivieren aangevoerd. Zij is ge- 

 vonden bij Nijmegen (Ooischc waard», Rijswijk (aan den Lek) en misschien op Oost- Voorne 

 en bij Alblasserdam. 



38. My'rrhis ') Trn. 



M. odorata-) Scop. Roomsche kervel (hg. 562). 



Deze aangenaam sterk (bijna naar anijs) riekende plant, is vooral beneden kort behaard. 

 Uit een dikken, veelhoofdigcn wortelstok komt een recht- 

 opstaande, gestreepte, holle, naar boven vertakte, krach- 

 tige stengel, die in de knoopen iets gezwollen is. De 

 bladen zijn groot , zacht , 3-voudig gevind. De blaadjes 

 zijn teer, vinspletig met langwerpig-eirönde , vaak getande 

 slippen. 



De schermen hebben 6-15 behaarde, tijdens de rijpheid 

 der vruchten opgerichte stralen. Zij zijn vaak naar boven 

 scherm-pluimvormig opeengehoopt. Het omwindsel ont- 

 breekt, de omwindseltjes bestaan uit 5-7 tijdens den bloei- 

 tijd rechtopstaande, vliezige, lijn-lancetvormige, gewim- 

 derde blaadjes (fig. 562). De kroonbladen zijn wit, om- 

 gekeerd hartvormig met naar binnen gebogen topje. De 

 stijlen zijn langer dan het stijlkussen . kort teruggeslagen. 

 De vrucht is bruin, als gelakt ,20-25 mM lang , langwerpig, 

 zijdelings samengedrukt , toegespitst (fig. 562). De deel- 

 vruchtjes hebben 5 sterk gekielde , scherpe, gelijke ribben , 

 die gescheiden zijn door diepe groeven zonder striemen. 6-12 dM. ^. Mei , Juni. 



Biologische bijzonderheid. Ook bij deze plant zijn de laatst ontstaande bloemschermen 

 mannelijk , zij leveren het stuifmeel voor de laatst ontluikende tweeslachtige bloemen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Zuid-Europa in 

 bergweiden en bergbosschen voor. Bij ons is zij wel gekweekt en nog al eens verwilderd 

 gevonden. Of zij ook langs de rivieren een enkele maal is aangevoerd , is twijfelachtig. 



*H$ 



IVTyrrhis odorata 

 Fig. 562. 



39. Cónium 3 ) L. 



C. maculatum 4 ) L. Gevlekte scheerling (fig. 563). 



Deze plant is zeer vergiftig en riekt, vooral als zij verwelkt, naar muizen. 

 Zij is geheel onbehaard. Uit den spilvormigen, soms bijna knolvormigen 

 wortel, die bij krachtige planten wel in kamertjes 

 verdeeld is, komt een sterk vertakte, ondiep 

 gegroefde, beneden rood gevlekte, blauw be- 

 rijpte, krachtige, holle stengel. De onderste 

 bladen zijn 3-voudig gevind, met ronde, niet 

 gegroefde, holle bladstelen en vinspletige blaad- 

 jes met witgepunte tandjes. 



De schermen zijn 10-20-stralig, de stralen 

 ongelijk. Het omwindsel is 3-5-bladig met korte, 

 teruggeslagen stralen , de omwindseltjes zijn meest 

 3-bladig, de blaadjes staan naar eene zijde, zijn 

 teruggeslagen en korter dan de schermpjes. De 

 kroonbladen zijn wit, omgekeerd eirond, iets 

 uitgerand met naar binnen gebogen punt. De 

 stijlen zijn kort en dik en staan iets uiteen. De vrucht is klein, eirond en 



Conium maculatum 

 Fig. 563. 



i) van het Grieksche murrhis, het verkleinwoord van murrha , een Oostersche heester, 

 waaruit een balsem, de myrrhe , vloeide, die een sterken geur had. -) odorata = 



welriekend. 3) V an konè : moord , om het vergiftig zijn der plant uit te drukken. 



4 ) maculatum = gevlekt. 



