FAMILIE 68. — CORNACEAE. — 467 



stomp gelobde, doffe bladen, doch de takken, die boven het steunsel uit- 

 steken of daarvan afstaan, dus geen hechtwortels dragen, hebben eironde, 

 toegespitste, glanzende bladen. Aan die stengels ontwikkelen zich ook 

 alleen bloemen. 



Vooral is bij het klimop ook op te merken, hoe alle bladen zich door 

 kromming hunner stelen zoo plaatsen, dat zij alle gunstig ten opzichte van 

 het licht staan en dat nieuwe bladen zich zoo juist weten te voegen in de 

 tusschenruimten tusschen de oudere. 



Wat de bloemen betreft, deze zijn wel vrij klein en door hare groene 

 kleur weinig opvallend, doch zij rieken eenigszins naar rottende visch en 

 lokken daardoor vooral vliegen, die anders op mest leven. De bloemen 

 zijn protrandrisch. Door de bovenstandige schijf, waarop aan den randde 

 meeldraden en kroonbladen zitten, wordt honig afgescheiden, die in den 

 zonneschijn schittert en geheel open ligt. Al spoedig na het opengaan der 

 bloem vallen de helmknopjes af en nu is de stempel geschikt om stuifmeel 

 op te nemen, dus is de bloem op kruisbestuiving aangewezen, die dan ook 

 door kortsnuitige tweevleugeligen en kevers bewerkt wordt. 



De bessen worden door vogels, o.a. kwikstaartjes, verspreid (zie over de 

 verspreiding der vleezige vruchten door vogels bij de Rosaceae). 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in bosschen voor, waar zij op den bodem ligt of tegen boomen opgroeit, 

 verder aan muren en rotsen. Bij ons wordt zij ook veel aangekweekt, 

 vooral uit stekken van bloemdragende takken. Men beschouwt het klimop 

 veelal als een relictplant, als een overblijfsel uit een vroegere, warmere 

 periode van de vorming der aardkorst, omdat zij de eigenaardigheden van 

 een zuidelijker warmer klimaat overbrengt in een noordelijker. De plant 

 bloeit dan ook in den herfst en doet hare vruchten eerst in het volgend 

 voorjaar rijpen, in het wild bloeit zij zelfs zeldzaam. 



Volksnamen. Behalve klimop heet de plant op vele plaatsen eiloof , verder 

 in het Oosten van Gelderland en Overijsel ebich, in Groningen klemmer, 

 in Friesland klimmerboom, op Walcheren boomklim, in Zeeuwsch-Vlaan- 

 deren ifte. 



Familie 68. Cornaceae D. C. Kornoeljeachtigen. 



Heesters of kruidachtige planten. Bladen ongedeeld , meest tegenover- 

 staand. Bloemen regelmatig, tweeslachtig, veeltelig of 2-huizig, in scher- 

 men of bijschermen, tot tuilen, vereenigd. Kelkzoom 4-tandig. Kroonbla- 

 den en meeldraden 4. Vruchtbeginsel onderstandig, uit 2 (zelden 3 of 1) 

 vruchtbladen bestaand, met 1 stijl en stempel. Vrucht een 2- of 1-hokkige 

 steenvrucht, zelden een bes. 



1. Coriius ') Tra. Kornoelje. 



Kelktanden onduidelijk, afvallend. Kroonbladen onderling gelijk van vorm, 

 lancetvormig. Stempel knopvormig. Vrucht vleezig met een beenigen steen. 

 Bloemen geel of wit, in eindelingsche en okselstandige schermen en tuilen. 



*) van het Grieksche kranaos: hard, hetzij naar het hout of den vruchtsteen. 



30* 



