FAMILIE 69. 



CRASSULACEAE. 



469 



zwart met witte puntjes, zij is gekroond door den kelk/oom (fig. 569). Zij 

 smaakt bitter en bevat een 2-hokkigen steen , waarin in ieder hokje een 

 zaadje. 9-18 dM. K Mei, Juni, zelden weer in den herfst. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in heggen en bosschen voor. Bij ons is zij vrij algemeen, vooral op loss 

 en op diluvialen zandgrond. Ook wordt zij vaak aangeplant. 



C mas ') L. Gele kornoelje (fig. 570). 



Deze plant is een heester , zelden een kleine boom met een geelgrijze schors. De takken 

 staan rechtop, zijn in de jeugd aangedrukt behaard, grijs- of groenachtig. De bladen zijn 

 tegenoverstaand, kort gesteeld, eirond, toegespitst, eerst aan weerszijden kort behaard, stevig. 

 De bloemen staan in kleine, enkelvoudige, bijna zittende scher- 

 men, die zijdelings, tegenover elkaar staan en verschijnen 

 vóór de bladen. Ieder scherm is 6-10-stralig, de stralen zijn 

 behaard. Ieder scherm heeft aan zijn voet een 4-bladig om- 

 windsel, uit 4 holle, ovale, stompe blaadjes bestaand, die 

 bijna evenlang als het scherm zijn. De bloemen zijn citroen- 

 geel. De kelk is omgekeerd kegelvormig met een 4-tandigen 

 zoom. De kroonbladen zijn lancetvormig , eerst rechtopstaand, 

 later teruggeslagen. De stijl draagt een stompen stempel. De 

 vrucht is vrij groot (1 cM lang), langwerpig (fig. 570), hangend, 

 kersrood, glanzend en smaakt iets zuurachtig (ingemaakt is 

 zij eetbaar). De steenkern is ook hier 2-hokkig, vaak komt 

 echter maar een hokje tot ontwikkeling. 3-6 dM. b. April. 



Voorkomen in Europa en in Xedcrland. Deze heester komt 

 in Midden- en Zuid-Europa in bosschen en heggen op kalk- 

 grond voor. Bij ons wordt hij aangeplant en is soms ver- 

 wilderd. 



Volksnamen. In Salland noemt men de plant knoedel, in Zuid-Limburg konkernulle. 



Familie 69. Crassulaceae D. C Vet planten. 



Planten met meest verspreide, ongedeelde, in den regel vleezige bladen 

 zonder steunbladen. Bloemen regelmatig, in bijschermen. Kelk onder- 

 standig, 3-20 (meest 5-)spletig tot -bladig met in den knop dakpansgewijze 

 liggende slippen, blijvend. Kroonbladen 3-20, soms aan den voet vergroeid, 

 in den knop meest gedraaid. Meeldraden meest dubbel zoo veel, zeldzamer 

 slechts evenveel als kroonbladen, met deze aan den voet van den kelk 

 gezeten, zelden op de bloemkroon ingeplant. Vruchtbeginsels vrij, voor 

 de kroonbladen staand, ieder met een korten, blijvenden stijl, aan de 

 buitenzijde meest met een vleezig klierschubbetje. Vruchtjes aan den binnen- 

 wand openspringend, dus kokervruchten, soms echter tot een doosvrucht 

 verbonden, die tusschen de tusschenschotten openspringt. Zaden klein, 

 met soms verdwijnend kiemwit. 



Tabel tot het determineeren der geslachten der Crassulaceae. 



A. Bloemen 3- of 4-tallig. Meeldraden evenveel als kroonbladen. Vruchtjes 3 of 4, 1- of 

 2-zadig, tusschen de zaden ingesnoerd. Plantje aan oevers of op vochtige plaatsen 

 levend Tillaea blz. 470. 



B. Kelk 5- (6-) deelig. Kroonbladen 5 (6). Meeldraden 10 (12), tusschen de binnenste en 

 de 5 (6, meerzadige vruchtjes met gaafrandige klierschubben .... Sedum blz. 470. 



C. Kelk 6-20-deelig. Kroonbladen 6-20, aan den voet met elkaar en met de 12-40 meel- 

 draden vergroeid. Vruchtjes en getande en in slippen verdeelde klierschubben evenveel 

 als kroonbladen Sempervivum blz. 476. 



] ) mas = mannelijk. 



