FAMILIE 69. 



CRASSULACEAE. 



473 



of rosé. 

 ld, 3 ü4 



De bloemen staan in kleine trossen , die een lange pluim vormen en zijn wit 

 De kelkslippen zijn lancetvormig, spits. De kroonbladen zijn lancetvormig, genaa 

 maal zoo lang als de kelk. Zij zijn wit met aan de buiten- 

 zijde een groene kiel, als de stengel groen is, doch is 

 deze rood, dan zijn zij ook roodachtig. De vruchten zijn 

 opgericht, langwerpig, toegespitst, overlangs fijn gegroefd. 

 O of OO. 10-40 cM. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in S'ederland. De plant komt 

 in Midden- en Zuid-Europa in heggen, bosschen en op 

 steenachtige, doch beschaduwde plaatsen voor en is bij 

 ons alleen in Limburg op den St. Pietersberg en bij Val- 

 kenberg gevonden. 



S. annuum ') L. Eenjarig vetkruid (fig. 574). 

 L'it den dunnen wortel komen dunne, van den voet af 

 sterk vertakte stengels, zonder niet-bloeiende zijtakken. 

 De bladen staan verspreid, zij staan uit, zijn lijnvormig- 

 cylindrisch, stomp, aan den top wat afgeplat en onbe- 

 haard. Fig. 573. 

 De bloemen zijn bijna zittend en zitten aan eene zijde van 2-3 aren (die eigenlijk onge- 

 vorkte bijschermen zijn). Zij zijn geel. De kelkslippen zijn 

 stomp, omgekeerd eirond, iets vleezig. De kroonbladen zijn 

 lancetvormig, spits, 2 maal zoolang als de kelk. Meeldraden 

 zijn er 10. Vruchten 5, stervormig uitgespreid, ovaal, stomp, 

 die ' 3 der vruchtlengte hebben. 4-15 cM . Juni— 

 Augustus. 



Voorkomen in Europa en in S'ederland. De plant behoort 

 in geheel Europa thuis op rotsen en in droge grasvelden in 

 de bergen. Zij wordt opgegeven als in ons land bij Arnhem 

 te zijn gevonden , doch zeer waarschijnlijk is die opgave 



foutief. 



S. album -; L. Wit vetkruid (fig. 575). 

 Uit den dunnen wortelstok komen dunne, onbe- 

 haarde, groene of rood aangeloopen stengels, die 

 naar boven sterk vertakt zijn en los bebladerd. De 

 niet-bloeiende zijn verspreid bebladerd, de bloemdragende eindigen in een 

 rijkbloemige, sterk vertakte tuil. De bladen 

 staan schuin, zijn zittend of stomp. 



De bloemen hebben stompe, eironde kelkslip- 

 pen , langwerpige, bijna stompe, niet genaaide 

 kroonbladen, die 4 maal zoolang als de kelk zijn 

 en bruine helmknopjes aan de meeldraden. De 

 vruchtjes zijn ovaal-langwerpig en staan rechtop. 

 15-20 cM. U. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in geheel Europa op daken en rot- 

 sen voor. Bij ons is zij op daken, muren en op 

 zandgrond vrij algemeen , waarschijnlijk is zij op 

 verschillende plaatsen verwilderd. Fig. 575. 



Volksnamen. In Utrecht en op Zuid-Beveland heet de plant tripmadam. 

 in Groningen rattekeutels en schotkruid, op Schouwen krabbekwaad. 

 S. oppositifólium Sims. Rozenvetkruid. 

 Bij deze plant is de stengel kort behaard en opstijgend uit een liggenden, wortelenden 



Sedum annuum 

 Fig. 574. 



] ) annuum = eenjarig, 

 tegenoverstaande bladen. 



-') album = wit. 



:! ) oppositifólium = met 



