474 



CRASSULACEAE. 



FAMILIE 69. 



voet. De bladen zijn tegenoverstaand, wigvormig-orngekeerd eirond, naar boven gekarteld- 

 gezaagd, zij hebben een gewimperden rand. De bloemen zijn bijna zittend. De kelkbladen 

 zijn lancetvormig, stomp, de kroonbladen langwerpig-lancetvormig, iets toegespitst, wit, 

 2 maal langer de kelk. 12-20 cM. 4. Juli, Augustus. 



Voorkomen. Deze plant behoort thuis op rotsen in den Kaukasus en in Noord-Perzië 

 en komt dus bij ons niet wild voor. Zij wordt wel gekweekt en is verwilderd op een muur 

 bij Thorn gevonden. 



S. dasyphyïlum >) L Dikblad-vetkruid (fig. 576). 



Deze plant is blauwgroen en vormt zoden. De stengels zijn kruipend , ae bloemdragende, 

 verwijderd bebladerde zijn opstijgend, de niet-bloeiende zijn 

 kort en dicht bebladerd. De bladen zijn vleezig, meest 

 tegenoverstaand, omgekeerd eirond, stomp, op de rugzijde 

 bultig, niet aan den voet verlengd, onbehaard. 



De bloemen zijn wit of rosé, de stelen zijn korter dan de 

 bloemen, zij staan in kleine, klierachtig behaarde tuilen. Er 

 zijn 5-6 stompe kelkslippen, 5-6 ovale, bijna stompe kroon- 

 bladen, die 2 a 3 maal zoo lang als de kelk zijn en gewoonlijk 

 wit met een roode kiel zijn. De vruchten zijn 5 a 6 in getal, 

 rechtopstaand, toegespitst, met een stijl, die 1 :; van de vrucht- 

 lengte heeft. 4-12 cM. 4. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 Midden- en Zuid-Europa op muren en rotsen voor en is bij 

 ons alleen op den St. Pietersberg gevonden. 



Sedum dasyphyïlum 

 Fig. 576. 



S. acre-y L. Muurpeper (fig. 577). 

 Uit den sterk vertakten , dunnen wortelstok komen 

 tal van niet bloeiende, dicht bebladerde loten en opstijgende, aan den voet 

 wortelende , bloemdragende stengels. De geheele plant is onbehaard en 



vormt dichte zoden. De bladen zijn spits, aan 

 de rugzijde gewelfd , zij liggen dakpansgewijze 

 en zijn aan den voet niet verlengd. 



De bloemen zijn levendig geel, zij zitten 2-5 

 op ieder der 2-3 aren, die tot een kleine tuil 

 vereenigd zijn. De kelkslippen zijn ovaal, aan 

 den voet verlengd, de kroonbladen uitstaand, 

 lancetvormig , spits , 2-3 maal zoo lang als de kelk. 

 De vruchten zijn uitstaand, aan de binnenzijde van 

 den voet bultig en bevatten bruine, rondachtig- 

 elliptische zaden. 5-10 cM. 2\.. (Mei) Juni, Juli. 

 Biologische bijzonderheden. Een scherp sma- 

 kende stof in de bladen (hierop slaat de naam 

 „muurpeper") beschut de zooveel sap bevattende 

 bladen tegen slakkenvraat en tegen het opvreten door andere dieren. 



Wat de inrichting der bloem betreft, deze is sterk protrandrisch en geheel 

 op kruisbestuiving aangewezen. De 5 buitenste meeldraden zijn het eerst 

 ontwikkeld en richten hunne helmknopjes schuin naar boven. Als zij hun 

 stuifmeel verloren hebben, leggen zij zich tegen de kroonbladen en nu 

 springen de helmknopjes der binnenste meeldraden open en komen op de 

 plaats te liggen, waar eerst de andere lagen. Zijn ook deze hun stuifmeel 

 kwijt, dan zijn de 5 stempels geschikt om het op te nemen. Niet steeds 

 schijnt de protrandrie zoo sterk sprekend te zijn, als hier beschreven is. 

 De straalvormig gerangschikte vruchten zijn aan den voet van vleugel- 



') dasyphyïlum = ruwbladig. 



-') acre = scherp. 



