FAMILIE 70. — SAXIFRAGACEAE. — 477 



stervormig uitgespreid, de laatste zijn dubbel zoo lang als de kelk, klier- 



achtig behaard. De kroonbladen zijn rosé, lijn-lancetvormig. Meeldraden 



zijn er 24-40. De vruchtjes 8-20 in getal, staan 



uit elkaar, zijn langwerpig, toegespitst en dragen 



aan den buitenrand de stijlen. 22-45 cM. 4- J u,i ' 



Augustus. 



Biologische bijzonderheden. De Sempervivum- 

 soorten behooren ook tot de succulenten (zie Sedum) 

 en zijn daardoor geschikt om te leven op plaatsen , 

 waar maar van tijd tot tijd vocht komt b.v. op 

 daken, muren enz. De bladen bevatten ook weder 

 looizuur (zie Sedum). 



De inrichting der bloemen met het oog op de 

 bestuiving is ook weder als bij Sedum acre. Ook 

 vermenigvuldigt zich de plant sterk op ongeslachte- 

 lijke wijze, doordat uit de oksels der onderste 



bladen van het roset zijstengels komen, die zoo lang voortgroeien, tot zij 

 buiten het bereik van het bladerroset komen en dan ontstaan er zeer korte 

 leden met bladen in de knoopen, dus een nieuw bladroset, dat ook wortels 

 krijgt en na het afsterven van het verbindende deel een nieuwe plant vormt 

 (vrij wel op dezelfde wijze dus als bij de aardbei). 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa, 

 doch vooral in Midden-Europa voor op muren, daken en rotsen. Bij ons 

 wordt zij nog altijd vaak aangeplant vooral op daken, omdat de plant het 

 huis, waarop zij staat, heet te beveiligen tegen het inslaan van den bliksem 

 (van daar de volksnaam „donderblad"). Ook komt zij verwilderd voor. 



Volksnamen. Huislook, huisloof, huisloop, daklook, ook soms dakloof 

 en donderblad zijn de meest bekende volksnamen voor deze plant. 



Sempervivum tectorum 



Familie 70. Saxifragaceae Vent. Steenbreekachtigen. 



Bladen verspreid, tegenoverstaand of kransstandig, ongedeeld of gedeeld, 

 meest zonder steunbladen. Kelk onder- tot bovenstandig, 3-10- (meest 5-) 

 spletig tot -bladig. Kroonbladen meest schijnbaar op den kelk ingeplant, 

 soms ontbrekend. Meeldraden ook meest schijnbaar op den kelk gezeten, 

 evenveel of 2 maal zooveel als kroonbladen (zelden meer). Vruchtbladen 

 meestal 2, zelden 3-5, meer of minder tot een 1- of meerhokkig vrucht- 

 beginsel verbonden. Stijlen meest gescheiden. Vrucht meest door een 

 spleet tusschen de stijlen of over het grootste deel van de lengte open- 

 springend. Zaden met veel kiemwit. 



Overzicht van de onderfamiliën en groepen van de Saxifragaceae. 



Onderfamilie 1. Saxifragoideae A. Br. 



Kruidachtige planten. Bloemen meest 5-tallig. Vruchtbladen 2, zelden 3-5, vrij of 

 beneden vergroeid. Bladen verspreid. 

 Groep 1. Saxifrageae Vent. Vruchtbladen meest 2, verbonden, steeds met gescheiden 

 stijlen. 



Gesl. Saxifraga, Tellima, Chrysosplenium. 



