FAMILIE 70. 



— SAXIFRAGACEAE. - 



483 



C. oppositifólium <) L. Paarbladig goudveil (fig. 588). 



De plant is donkerder groen dan de vorige, beneden behaard, boven 

 kaal. De stengels zijn zwak, kantig, aan den voet wortelend, verder 

 opstijgend, doorschijnend. De stengelbladen zijn 

 kort gesteeld , half cirkelrond , verwijderd gekarteld. 

 De vruchtbare stengels dragen meest 2 paar bladen, 

 zij verdeelen zich aan den top herhaald gaffelvormig 

 en bij iedere vertakking zit een kort gesteelde bloem 

 en verder 2 op stengelbladen gelijkende in den blad- 

 steel overgaande schutbladen. 



De bloemen zijn kleiner en minder geel dan bij 

 de vorige. De zaden zijn grooter en langer, bruin 

 van kleur. 5-10cM. 2\. April, Mei, zelden ook Juli. 



De geheele plant is kleiner en teerder dan de 

 vorige soort en ook buiten den bloeitijd gemakkelijk 

 door den bladstand aan de dan aanwezige ver- 

 lengde bladloten herkenbaar. 



Soms komen hier ook zuiver mannelijke en zuiver vrouwelijke bloemen voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In West- en Midden-Europa 

 komt de plant op vochtige plaatsen, aan beekjes voor. Bij ons is zij vrij 

 zeldzaam. 



Chrysosplenium oppositifólium 

 Fig. 588. 



4. Parndssia 2 ) Trn. 



P. palüstris ■) L Parnaskruid (fig. 589). 



De geheele plant is onbehaard. Uit den korten, wat gezwollen wortel- 

 stok, komt een roset van langgesteelde bladen 

 en verder verscheiden 1-bloemige stengels, die 

 rechtopstaand, onvertakt, kantig zijn en in of 

 beneden het midden een stengelomvattend blad 

 dragen. De wortelbladen zijn hartvormig-eirond , 

 gaafrandig, stomp, gespitst, met vaak roode 

 stelen. De bloemen zijn wit, groot, alleenstaand 

 aan den stengeltop. Zij hebben 5 blijvende kelk- 

 bladen, 5 witte, doorzichtig geaderde kroon- 

 bladen, die afvallen, aan den top iets uitgerand 

 en 3a 4 maal zoolang als de kelk zijn. Voor 

 de kroonbladen staan (5) bijkroonbladen, die 

 boven 9-13 borstelvormige, aan den top ge- 

 klierde wimpers dragen. Zij zijn geelgroen van 

 kleur. Meeldraden zijn er 5, zij staan voor de 



i „ii ui j j • u i. j- a bijkroonbladen met den stempel. 



kelkbladen en verder is er een bovenstandig 



vruchtbeginsel, dat eirond is, uit 4 vruchtbladen is ontstaan en dan ook 4 

 zittende, blijvende stempels draagt. De vrucht is een ovale, vaalgele, met 

 4 kleppen openspringende doosvrucht. De zaden zijn langwerpig, bruin, 

 liggen in een netvormig zaadomhulsel en zijn aan sponzige, wandstandige 

 zaaddragers bevestigd. 1,5-3 dM. 4- J un ' — September. 

 Biologische bijzonderheden. De bijkroonbladen , die men gewoonlijk als 



Parnassia palüstris 

 Fig. 589. 



') oppositifólium = met tegenoverstaande bladen. 

 Parnassus. 3) palüstris = moeras. 



2 ) plant groeiende op den berg 



31" 



