488 



— SAXIFRAGACEAE. — 



FAMILIE 70. 



Ribes rubrum 

 Fig. 596. 



is bolrond, rood, rechtopstaand, onbehaard, klein en smaakt wrang (fig. 595). 6-15 dM. 

 Ij>. April, Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De heester komt vooral in Midden- en Noord- 

 Europa in bergbosschen en op rotsen voor. Bij ons wordt hij gekweekt en is vrij zeld- 

 zaam verwilderd. 



R. rübrum L ) L Aalbes (fig. 596). 



Deze heester heeft een zwartbruine of bruinroode schors en groeit hooger op dan R. 



nigrum. De bladen zijn groot, rondachtig, met hartvor- 

 migen voet, 3-5-Iobbig, ingesneden gekarteld-getand, van 

 onderen evenals de bladstelen zacht behaard. 



De bloemen zijn geelachtig groen en staan in de blad- 

 oksels in steeds hangende trossen. De schutbladen zijn 

 onbehaard, stomp ovaal, korter dan de bloenistelen. De 

 trossen zijn los, bijna kaal. De kelk is bekkenvormig, 

 onbehaard met spatelvormige, afstaande slippen, die veel 

 langer zijn dan de wigvormige, geelachtige kroonbladen. 

 De vrucht is rood of geelachtig wit, bolrond, onbehaard 

 (fig. 596). De plant is bijna reukeloos. 9-15 dM. b. April, 

 Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in vochtige bosschen , in heggen en op beschaduwde 

 plaatsen in geheel Europa voor. Bij ons wordt zij veel 

 gekweekt en is verwilderd aangetroffen. Of zij werkelijk 

 wild bij ons voorkomt, is zeer twijfelachtig. 



Volksnamen. De namen witte en roode bessen zijn 

 algemeen, maar in Friesland, de Veluwe en Betuwe en in het Westelijk deel van Noord- 

 Brabant noemt men ze trosbes , in Friesland, Overijsel en een deel van Drente strenge- 

 bessen, op Walcheren en in Zeeuwsch-Vlaanderen witte en roode jenievers, in den Achter- 

 hoek druifjesbessen, in Limburg roode en witte miemere, wiemere, mimelen , op de Veluwe 

 en in den Achterhoek St. Jansbessen en op Zuid-Beveland wienbeiers. 



R. nigrum-) L. Zwarte aalbes (fig. 597). 



Deze heester riekt sterk, hij heeft uitstaande takken. De bladen komen vooral aan de 



toppen der takken voor, er komen echter ook kleinere, 

 doch niet in grooten getale uit zijknoppen, tegelijk met de 

 bloemen. De bladen zijn gesteeld, diep 3-5-lobbig, met 

 min of meer hartvormigen voet, zij zijn grof gekarteld- 

 getand, bijna kaal, van onderen evenals de knopschubben 

 met verspreide , gele klieren bezet. De bladstelen zijn 

 zacht behaard. 



De bloemen staan in losse, zacht behaarde, hangende 

 trossen in de bladoksels. De schutbladen zijn behaard, 

 eirond, spits, gewimperd, korter dan de bloenistelen. De 

 kelk is klokvormig, van buiten viltig, met klierpuntjes, de 

 slippen zijn langwerpig, stomp, omgerold, bruinrood, 

 3 maal zoolang als de geelgroene, langwerpige kroon- 

 bladen. 



De vrucht is grooter dan bij de vorige, bolrond, zwart, 

 met klierpuntjes, zelden groen, van boven door den ver- 

 droogden kelk gekroond (fig. 597). In het groenachtige 

 vleesch zitten 2 wandstandige zaadlijsten, waaraan de 

 eironde, bruine zaden door lange navelstrengen zijn bevestigd. 6-8 dM. fy. April, Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze heester komt in Midden- en Noord-Europa 

 in vochtige bosschen voor. Bij ons wordt hij gekweekt en is ook wel verwilderd. Of hij 

 bij ons werkelijk wild voorkomt, is twijfelachtig. 



Volksnamen. In vele streken spreekt men van zwarte bessen en zwarte aalbessen, in 

 Twente en een groot deel van Gelderland van aalbes, in Waterland van jeneverbes, op 

 Zuid-Beveland en Walcheren van schoenlappers, op Schouwen, Walcheren en in Zeeuwsch- 

 Vlaanderen van zwarte jenievers, in Limburg van zwarte miemere. 



Ribes nigrum 

 Fig. 597. 



J ) rubrum = rood. 



-) nigrum = zwart. 



