494 



— ONOGRACEAE. 



FAMILIE 72. 



Epilobium hirsujurn, 

 Fig. 601. 



bladen zijn langwerpig-lancetvormig, de bladmassa loopt nog een eind langs 

 den stengel naar berieden, zij zijn verwijderd klein gezaagd met naar voren 



gekromde zaagtanden. 



De bloemen zijn groot (circa 2 cM), de bloem- 

 steel is veel korter dan het langgerekte vruchtbe- 

 ginsel , zij staan opgericht en zijn langer dan de 

 bladen, in wier oksels zij staan. De bloemknoppen 

 zijn spits door de stekelpuntige kelkslippen. De 

 kelkslippen zijn lancetvormig, stekelpuntig, later 

 teruggeslagen. De kroonbladen zijn 2 a 3 maal 

 zoolang als de kelk, purperkleurig, zelden wit, 

 zwak genageld, aan den top hartvormig ingesneden. 

 De stempels staan kruisvormig uit (fig. 601). De 

 doosvrucht is behaard. 6-12 dM. 1). (Mei) Juni— 

 October. 



Biologische bijzonderheden. Bij Epilobium hirsu- 

 tum, montanum en roseum krommen zich niet de bloemstelen periodiek, om 

 zich daarna weer te strekken, maar de steelachtige vruchtbeginsels doen het, 

 zoodat de met een schaal vergelijkbare bloemen dan eens knikkend zijn 

 dan weer rechtop staan. Dit knikken gebeurt bij nacht of slecht weer, 

 het rechtopstaan bij dag en goed weder. 



De inrichting der bloem, wat de bestuiving betreft, komt vrij wel met 

 die van E. angustifolium overeen. Merkwaardig is het kleurcontrast in de 

 bloem, zoowel hier, als bij E. montanum, waar de 4 witte stempels een 

 kruis vormen op een rood veld (de kleur der bloem). 



Bij E. hirsutum schijnen ook overgangen voor te komen tot de soorten 

 met kleinere bloemen. Dan zijn niet alleen de bloemen kleiner, doch de 

 stempels staan met de langste meeldraden op dezelfde hoogte, zoodat 

 spontane zelfbestuiving onvermijdelijk is. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheej 

 Europa aan oevers van rivieren , beken , slooten en op moerassige plaatsen 

 voor. Bij ons is zij algemeen. 



Volksnamen. Op Walcheren heet de plant 

 wilgenroosje, in Groningen en Noord-Overijsel 

 wilde selve. 



E. montanum l ) L. Berg-basterdwederik 

 (fig. 602). 



Bij deze plant is de wortelstok kort, afgeknot, 

 met overwinteringsorganen als bij E. parviflorum. 

 De stengel is slap, al of niet vertakt, rechtop- 

 staand, fijn behaard doch met één soort van 

 haren, zonder uitstekende kanten, met verlengde 

 leden. De bladen zijn alle tegenoverstaand, 

 eirond tot eirond-lancetvormig, met afgeronden 

 voet, ongelijk getand-gezaagd , met behaarden 

 rand. 



De bloemen hebben slechts 5-8 mM middellijn, zijn voor den bloei knik- 

 kend en hebben een stompen top. De kelkslippen zijn stomp, de kroon- 



Epilobium montanum 

 Fig 602. 



J) montanum = berg. 



