FAMILIE 72. — ONOGRACEAE. — 501 



kelkbuis. De doosvrucht is lijnvormig, min ol meer behaard, recht ol eenigszins gekromd 

 en beval van putjes voorziene /aden. Mei, Juni. 



Voorkomen. Deze plant is uit Amerika afkomstig en wordt bij ons in tuinen gekweekt. 

 Bij Leiden en Deventer is zij verwilderd gevonden. 



0. Lamarckiana ') Ser. (O. grandiflóra 2 ) Lmk.). Groote teunisbloem. 



Deze krachtige plant heeft vertakte, cylindrische, weinig behaarde, vooral beneden roode 

 stengels. De bladen zijn verspreid, onbehaard, gaafrandig of de onderste aan den voet 

 iets getand en eirond-Iancetvormig. 



De bloemen zijn bleekgeel, zeer groot en staan aan den stengeltop dicht bijeen. De 

 bloemknoppen zijn spits, kegelvormig. De schutbladen zijn smaller en spitser dan de 

 gewone bladen. De kelk is geel, de buis is iets langer dan de 4 lancetvormige, aan den 

 voet breedere slippen, die aan den top een kort, dik, draadvormig verlengsel dragen. De 

 kroonbladen zijn eirond, bijna evenlang als de kelkbuis, aan den voet wigvormig, veel 

 langer dan de meeldraden. 15-20 dM. 00. Juni— Herfst. 



Biologische bijzonderheden. Bij deze soort steken in den knop en later ook in de ge- 

 opende bloem de stempels boven de meeldraden uit; zij worden noch door deze, noch 

 door hun stuifmeel aangeraakt. In den knoptoestand heeft dus geen bestuiving plaats en 

 in de geopende bloem is deze ook zonder behulp van insecten niet mogelijk. 



De O. Lamarckiana is de plant, waarbij Prof. Hugo de Vries het eerst de mutatie-ver- 

 schijnselen heeft bestudeerd. 



Voorkomen. De plant is afkomstig uit Noord-Amerika en bij ons als sierplant aan- 

 gekweekt. Verwilderd is zij op enkele plaatsen en soms in groote hoeveelheden. 



4. Isnérdia 3 ) L 



1. palüstris ') L. (Dantia :; ) palüstris Karsch.). Waterlepeltje (fig. 611). 

 Deze water- en moerasplant verlangt om te bloeien een slijkachtigen 



bodem, die in den zomer zoover uitdroogt, dat 

 de oppervlakte begaanbaar is. Als zij onderge- 

 doken groeit, staat de stengel rechtop, doch de 

 plant bloeit nooit, aan den oever is zij opstij- 

 gend of kruipend met bloemdragende takken. 

 De stengel is dun, onbehaard, vierkant, rood- 

 achtig. De bladen staan tegenover elkaar, zijn 

 eirond-spatelvormig, spits, gaafrandig, in den 

 langeren of korteren bladsteel versmald, iets 

 vleezig, glanzig. 



De bloemen zijn alleenstaand in de bladoksels, 

 kortgesteeld, groen, klein. De kelkbuis is klok- 

 vormig, niet over het vruchtbeginsel verlengd , isnard^paiustris 



met 4 blijvende, breed lancetvormige slippen. Fig. en. 



De kroonbladen ontbreken. Meeldraden zijn er 



4. Het onderstandige vruchtbeginsel draagt een afvallenden , draadvormigen 

 stijl en een knopvormigen stempel. De vrucht is langwerpig-omgekeerd 

 eirond (circa 4 raM lang), onbehaard, 4-hokkig, veelzadig. De zaden 

 hebben geen kuif. 1,5-3 dM. 4- Juli, Augustus. 



De plant gelijkt wel wat op Peplis Portula, doch is door de bloemenen 

 de vrij groote, spitse bladen er van te onderscheiden. 



Biologische bijzonderheid. De kleine, groene bloemen vallen weinig op, 

 maar doordat in het begin van den bloeitijd de helmknopjes naar den 

 stempel overhellen , is zelfbestuiving vrij zeker. 



!) Lamarckiana = Lamarck's. -) grandiflóra = grootbloemig. 



:i ) gewijd aan A. T. Danty d'Isnard, prof. der botanie te Parijs, f1743. 

 ') palüstris = moeras. 



