FAMILIE 73. 



HAl.ORKIIAÜIDACEAE. 



507 



M. altemiflórum ') D. C. Teer vederkruid (fig. 



De plant is teerder dan M. spicatnm , doch 

 mee overeen. Ook bij deze plant liggen de 

 stengels beneden horizontaal of scheef, doch 

 dicht bij de wateroppervlakte gaan zij plotseling 

 loodrecht naar boven. De plant is onbehaard, 

 de bladslippen zijn zeer zacht en fijn en staan 

 meest afwisselend. 



De bloemaren zijn kort en teer, de bloemen 

 geelachtig, de onderste vrouwelijke staan alleen 

 of 2-4 bijeen in de bladoksels , meest slechts in 

 een krans, de mannelijke aar daarboven is ook 

 arm aan bloemen. 1,5-3 dM. 2J.. Juli — Sep- 

 tember. 



618). 

 komt 



er overigens veel 



Myriophyllum altemiflórum 

 Fit;. 618. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in geheel , doch vooral in West- 

 Europa voor in plassen in heide- en veenstreken, maar is bij ons vrij zeldzaam. 



2. Hippüris ) L. 



H. vulgaris 1 ) L. Lidsteng (fig. 619). 



Deze plant heeft een horizontalen, kruipenden wortelstok, waaruit een 

 rechtopstaande, van binnen nauw buisvormige, dicht bebladerde stengel 

 komt. De bladen staan in kransen van 8-12, 

 2ijn lijnvormig (7 a 9 maal zoo lang als breed), 

 gaafrandig en hebben geen steunbladen, de onder- 

 gedoken zijn zacht, teruggeslagen, de boven water 

 staande afstaand , spits. De plant steekt dus ge- 

 woonlijk ook met bladen een eind boven water uit. 



De bloemen zijn zittend in de bladoksels, 

 klein, groen. De kelk is met het vruchtbeginsel 

 vergroeid , doch heeft geen zichtbare slippen , 

 een bloemkroon ontbreekt, de meeldraad is op 

 den top der kelkbuis ingeplant. De vrucht is 

 eirond, gekroond door den kelkrand, glad, groen- 

 achtig, eenzadig (fig. 619). 1,5-9 dM. 1\. Mei— 

 Augustus. 



In uiterlijk lijkt de plant op Equisetum limosum, 

 doch is er door den nauw buisvormigen stengel , het ontbreken van scheeden 

 ■en door de goed ontwikkelde bladen van te onderscheiden. 



De variëteit |3. fluviatilis, die in stroomend water voorkomt, heeft lange, 

 slappe stengels met zijstengels in de onderste knoopen. De bladen zijn 

 wel dubbel zoo lang als anders (soms wel 30 maal zoo lang als breed), 

 lijnvormig, grasachtig, doorschijnend, slap, gedraaid, dus geheel voor het 

 waterleven gebouwd, zij zweven in het water. Zulke planten bloeien niet, 

 althans niet in stroomend water. 



Hippüris vulgaris 

 Fig. 619. 



!) altemiflórum = afwisselendbloemig. -) van het Grieksche hippos: paard en 



oura: staart, omdat de plant op een paardenstaart (Equisetum) gelijkt. :! ) vulgaris = 



gewoon. 



