FAMILIE 77. 



ROSACEAE. — 



521 



Limburg den naam bakpruim, in Zuid-Holland en op Schouwen den naam kroosjes en 

 spreekt men in I het Noorden van Overijsel en in Zuid-Holland van kroosjespruim , in het 

 Land van Hulst van merrebloein en verder in vele streken van kwets. 



P. früticans ') Weihe. Heesterpruim (flg. 629). 



Deze plant is waarschijnlijk een bastaard van P. insititia en van P. spinosa. Zij is hooger 

 dan P. spinosa en heeft grootere, rijkelijker behaarde bladen, 

 langere bloemstelen, grootere bloemen en vruchten. De tak- 

 ken staan uitgespreid , zijn weinig stekelig, de jongere behaard. 

 De bladen zijn 15-25 niM breed, omgekeerd eirond-langwerpig, 

 van onderen vooral op de nerven behaard. De steunbladen 

 zijn behaard. 



De bloemen zijn wit, vrij klein, meest alleenstaand op 

 onbehaarde of iets behaarde stelen. De kelk is van binnen 

 onbehaard. De steenvrucht is vrij klein (12-16 mM in middel- 

 lijn), bijna bolrond, rechtopstaand, blauwachtig, zuur. De 

 steen is ovaal, samengedrukt, bijna glad op de vlakken (fig. 

 629). Ij. 3-6 M. April, Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 Midden-Europa in heggen, bosschen en op zonnige heuvels 

 voor. Bij ons is zij bij Gramsbergen, Beekbergen, Ginneken 

 en op Walcheren en Zuid-Beveland gevonden. 



Prunus früticans 



Fig. 629. 



P. spinosa -) L. S 1 e e d o o r n (fig. 630). 



Dit is een vertakte heester, die min of meer dicht gedoomd is. De takjes 

 zijn zwartbruin, de jeugdige zacht behaard. De 

 bladen zijn vrij klein, langwerpig-elliptisch, fijn 

 gezaagd, ten slotte onbehaard. De steunbladen 

 zijn behaard. 



De bloemstelen zijn kaal. De bloemen zijn 

 wit, vrij klein, meest alleenstaand, voor de bladen 

 verschijnend. De kelk is van binnen onbehaard. 

 De vrucht is blauwachtig, berijpt, bolrond, 

 rechtopstaand, klein (6-12 mM. in middellijn), zeer 

 wrang smakend (fig. 630). De steen is bijna 

 bolrond, weinig samengedrukt, bijna glad (fig. 630). 

 K 1,5-3 M. April, Mei. 



Biologische bijzonderheden. Het gedoomd zijn 

 van den heester heeft vooral beteekenis tot beschutting der knoppen, ook 

 als deze pas uitgeloopen zijn , want de doornige takken steken bovend e pas 

 uitgekomen bladen uit. Later, als de bladen volwassen zijn, zijn alleen die, 

 welke aan den voet der doorntakken zitten, beschut tegen op het opvreten 

 door dieren. 



De bloemen vallen op, hoewel zij alleen staan, door haar groot aantal 

 en doordien zij aanwezig zijn vóór de bladen. Zij worden dan ook door 

 tal van insecten bezocht, die honig komen likken uit het komvormige deel 

 van den kelk om het vruchtbeginsel of ook stuifmeel verzamelen. Zij zijn 

 proterogynisch. 



Bij het opengaan zijn de helmknopjes nog gesloten, terwijl de stempel, 

 die boven de meeldraden uitsteekt , al geschikt is om stuifmeel te ontvangen ,. 

 zoodat kruisbestuiving uit oudere bloemen vrij wel verzekerd is. Later 

 strekken zich de meeldraden, doch ook de stempel, die nu ook nog geschikt 

 is voor bestuiving. Bij uitblijvend insectenbezoek kan nu nog spontane 

 zelfbestuiving optreden. 



i) früticans = heesterachtig. 



-) spinosa == doornig. 



