524 



ROSACEAE. 



FAMILEI 77. 



De bladen zijn vrij klein, gesteeld, eirond of rondachtig, vrij spits of stomp. Zij 



hebben vaak een hartvormigen 



Prunus Mahaleb 

 Fig. 635. 



voet, zijn kaal, van onderen blauwgroen en fijn gekar- 

 teld-gezaagd, terwijl de tandjes met kleine roode kliertjes 

 bezet zijn. 



De bloemen vormen een schermvormigen tros aan den 

 top der takken en verschijnen even na de bladen. De 

 kroonbladen zijn wit, eirond, zoo groot als die van den 

 sleedoorn. De vrucht is zwart, bijna bolrond , klein, bitter 

 en wrang (fig. 635). fe. 12-30 dM. Mei. 



Voorkomen in Europa en Nederland. Deze soort komt 

 in Midden- en Zuid-Europa in bosschen, op heuvels en 

 kalkrotsen voor en is bij ons een sierheester, doch ook 

 wel verwilderd gevonden. 



Volksnamen. Op verschillende plaatsen gebruikt men 

 den naam weichselboom, in Twente, Salland, Noord- 

 Limburg en op Walcheren reukhout, aan den Veluwezoom 

 kleine vogelkers, op Walcheren Sint-Luciakers. 



Prunus PaduB 

 Fig. 636. 



P. Padus 1 ) L. Vogelkers (fig. 636). 



Deze heester of boom riekt onaangenaam. De schors is zwartachtig met 

 scheuren, de jonge takken zijn donkerbruin. Het aantal takken is niet groot. 



De bladen zijn vrij groot, langwerpig-omgekeerd 

 eirond of elliptisch , kort gesteeld, toegespitst, bijna 

 kaal, fijn gezaagd, dofgroen. De bladsteel heeft 

 dicht aan den bladvoet 2 klieren, mierennectariën 

 (zie bij het geslacht Prunus). De steunbladen zijn 

 vroeg afvallend. 



De trossen zijn meest hangend, zij staan einde- 

 lings aan korte, bebladerde zijtakken en bestaan uit 

 witte bloemen. De vrucht is zwart, bolrond, klein, 

 kaal en smaakt wrang (fig. 636). h Tot 8 M. 

 April, Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 vogelkers komt in bijna geheel Europa voor in 

 bosschen en in kreupelhout. Bij ons vindt men haar 



op dergelijke plaatsen vrij algemeen , doch tevens is zij een sierheester 



en is dan ook wel verwilderd. 



Volksnamen. Behalve vogelkers worden in den Achterhoek van Gelder- 

 land den naam krentenboom, in de Graafschap Zutphen vuilboom en wilde 

 seringen, de laatste naam ook in Twente, bij Apeldoorn Turksche krenten, 

 in Zuid-Holland rupsenboom, in Zuid-Limburg varkenskers gebruikt. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn bij deze soort kleiner dan 

 bij P. spinosa, maar vallen door het vereenigd zijn tot trossen nog meer op, 

 al bloeien zij ook eerst, als het jonge groen reeds is uitgeloopen. Bovendien 

 zijn ze welriekend. De bloemspil kromt zich reeds voor den bloei, zoodat 

 de trossen eerst knikken, later hangen en de bloemen dus zoo staan, dat 

 het stuifmeel tegen regen beschut is. De inrichting der bloemen met het 

 oog op de bestuiving is vrij wel als bij P. spinosa, alleen blijven de 

 meeldraden hier steeds iets naar binnen gekromd, zoodat in het tweede 

 stadium van den bloei bij insectenbezoek nog gemakkelijk bestuiving door 

 deze kan plaats hebben. De binnenste meeldraden openen hunne helm- 



l ) Pados was de naam van een heester bij Theophrastos. 



