FAMILIE 77. — ROSACEAE. — 537 



Groep III. Candicantes. 



Hoog opgroeiend, zonder wortelknoppen , die loten vormen. Loten eerst 

 rechtopstaand, later neergebogen , weinig vertakt, kaal of verspreid behaard, 

 zonder gesteelde klieren , met krachtige stekels. Bladen 5-talIig. Steun- 

 bladen lijnvormig. Blaadjes bij de typische vormen grof- en vaak ingesne- 

 den gezaagd, geleidelijk toegespitst, van boven weinig behaard, van onderen 

 grijs- tot witviltig. Buitenste blaadjes zeer kort gesteeld. Bloeiwijze ver- 

 lengd , meest smal , naar boven toe nauwelijks versmald , met 3- tot meer- 

 bloemige takjes (bijschermen) met meest verspreide stekels, bij de typische 

 vormen zonder gesteelde klieren. Kelkbladen van buiten grijsviltig, naden 

 bloeitijd teruggeslagen. Meeldraden na den bloei tegen de vrucht liggend 

 of zich over haar samenneigend. 



De grovere tanden aan de bladen onderscheiden deze van de Rhamnifolii, ook zijn de 

 stekels wel krachtig, doch veel minder talrijk dan bij de Rhamnifolii. Van de Discolores 

 onderscheiden zij zich door den hoogeren groei, de grover gezaagde blaadjes en de smallere 

 bloeiwijze. 



A. Bloeivvijzen lang en smal, tuilvormig, meest los, naar boven nauwelijks versmald. 



R. thyrsoideus blz. 548. 

 Bij ons alleen de ondersoort R. fragrans, met omgekeerd eironde, van boven 

 donkergroene, glimmende blaadjes. 



B. Bloeiwijzen lang, naar boven versmald en dicht. Loten in de jeugd sterk behaard. 



R. pubesceus blz. 548. 

 Bij ons misschien de ondersoort R. eu-pubescens met blaadjes, die niet ingesneden 

 gezaagd zijn en van onderen grijs- tot witviltig. 



Groep IV. Discolores. 



Krachtige, ten deele groen blijvende, soms meterhooge planten. Loten 

 boogvormig, weinig en onregelmatig vertakt, in den herfst aan de toppen 

 wortelend, kantig, behaard, zonder gesteelde klieren, met sterke gelijk- 

 soortige stekels, aan de kanten staand. Bladstelen van boven vlak. Blaadjes 

 stijf, bijna lederachtig, alle gesteeld, tamelijk diep-, maar niet ingesneden 

 gezaagd, van onderen dicht witviltig. Bloeiwijze samengesteld, verlengd, 

 met takjes, die naar boven in lengte afnemen (bijschermen vormen). Kelk- 

 bladen van buiten witviltig, aan bloem en vrucht teruggeslagen. 



De Rhamnifolii, die ten deele van onderen witviltige bladen hebben, onderscheiden zich 

 door hoogeren groei , sterkere vertakking, fijnere zaagtanden en een langgesteeld top- 

 blaadje. Sterke vertakking en fijne zaagtanden komen echter ook bij de Discolores voor. 

 De Candicantes wijken door ingesneden bladen en een smalle, pluimvormige bloeiwijze af. 

 De Vestiti zijn door de zachtharige ondervlakten der bladen en de zelden ontbrekende ge- 

 steelde klieren het gemakkelijkst te onderscheiden. Tot onderscheiding van de Silvatici 

 moeten vooral de daar van onderen groene of alleen in de jeugd grijsviltige blaadjes dienen. 



A. Ondervlakte der bladen met dicht aangedrukt stervilt, ook later witblijvend. Loten 

 schei pkantig, gegroefd, berijpt. Bladen 5-tallig. Bloeiwijze verlengd, dicht. Meel- 

 draden meest even hoog als de stijlen R. ulmit'olius blz. 548. 



Bij ons alleen de ondersoort R. rusticanus met van boven kale blaadjes en bloem- 

 spillen aangedrukt witviltig en onbehaarde helmknopjes. 



B. Ondervlakte der bladen met los, later en in de schaduw verbleekend stervilt en boven- 

 dien meest kort behaard. Zeer krachtige planten. Bladen meest handvormig 5-tallig. 

 Blaadjes van boven iets behaard. Meeldraden boven de stijlen uitstekend. 



R. heriycarrius blz. 548. 



Ondersoorten. 



a. Loot scherpkantig, gegroefd. Topblaadje elliptisch of rondachtig, kort toegespitst. 

 Het bovenste, onbebladerde deel der bloeiwijze ineengedrongen. 



R. macrostenion blz. 549. 



