FAMILIE 77. 



— ROSACEAE. — 



543 



Rubus odoratus 

 Fig. 648. 



De pluimen zijn armbloemig. De bloemen hebben een groote (tot 0,05 breede), roode, 

 welriekende bloemkroon. De vrucht is rood, doch wordt zelden bij ons rijp. Ij. 1-1,6 M. 

 Mei— Augustus. 



Voorkomen. Deze heester is afkomstig uit Noord-Amerika en 

 komt bij ons als sierstruik voor, doch is waarschijnlijk in een 

 tuin te Vorden verwilderd gevonden. 



R. Idaéus ') L. Framboos (fig. 649). 



Deze plant heeft l-l'/ 2 M lange loten, die recht- 

 opstaan, doch boven overhangen. Zij zijn rond, 

 berijpt, meest met tal van zachte, zwartroode borstels 

 bezet. 



De bladen zijn 5-7-tallig , gevind , van onderen 

 meest viltig. De blaadjes zijn eirond, toegespitst, de 

 zijdelingsche zittend, vlak of rimpelig, ongelijk scherp 

 gezaagd. 



De bloeiwijze is los, eind- en okselstandig. De 

 kroonbladen zijn klein en wit. De vruchtkelk is 

 teruggeslagen. De vruchten zijn rood (in tuinen soms ook lichtgeel). £. 

 0,6-1,2 M. Mei— Juli. 



De variëteit anomalus Arrhen. (R. Leesii Bab.) heeft de onderste bladen, 

 niervormig, vaak gelobd, de andere 3-tallig met 

 breede, elkaar dekkende blaadjes en een opvallend 

 lange, bijna geheel onvruchtbare bloeiwijze. 



Biologische bijzonderheden. De framboos is zeer 

 geschikt om op eenigszins vochtige plaatsen te 

 groeien door den bouw der bladen. Deze zijn nl. 

 van onderen, waar zich de huidmondjes bevinden, 

 viltig en worden door water niet bevochtigd. Daar- 

 door kan de verdamping van water geregeld door 

 blijven gaan, zoolang de toestand van den damp- 

 kring dit toelaat. 



Bij de framboos ontstaan onder den grond bijzon- 

 dere horizontaal loopende wortels, aan wier boven- 

 zijde knoppen ontstaan. De uit deze knoppen 

 ontstane takken vormen zelfstandige planten, zoo spoedig de gemeen- 

 schappelijke wortel is afgestorven. Zij staan natuurlijk in rijen en soms op 

 vrij groote afstanden van de moederplant. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De framboos komt in Midden- 

 en Noord-Europa in bosschen en op rotsachtige plaatsen voor. Bij ons 

 komt zij ook wild in bosschen en heggen voor, doch wordt ook algemeen 

 gekweekt en is soms verwilderd. 



Volksnamen. Behalve framboos, dat in alle mogelijke dialectische ver- 

 scheidenheden, zelfs tot braambezen toe gehoord wordt, spreekt men in 

 Steenwijk van eemkers, in Zuid-Limburg van emmeschen en van mummelkes r 

 in Oost-Drente van hemeltjes, in het Oosten van Noord-Brabant van hengel- 

 bezen, en in Groningen, Friesland en een deel van Overijsel en Gelderland 

 van hinnebessen. 



Rubus idcEus 

 Fig. 649. 



i) Idaeus moet betrekking hebben op den berg Ida in Kandia, waar de plant in groote- 

 hoeveelheid heet te groeien. 



