FAMILIE 77. 



— ROSACEAE. — 



547 



De bloeiwijze is pluimvormig, met zeer ongelijke, ten deele haakvormig gekromde, ten 



deele rechte stekels, (j. Juni, Juni. 

 De plant gelijkt vrij veel op R. plicahis. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In heggen en kreupelhout komt de plant voor 

 in het Noordwest-Duitsche heuvelland, in Zuidelijk-Zweden', in Denemarken en in Engeland. 

 Bij ons is zij een paar malen gevonden, bij Jipsinghuizen, Ter Apel en Oosterhout. 



R. eu-rhamnifólius ') Focke. (R. rhamnifólius Wh. et N.). 



Deze plant heeft gegroefde loten en bladen, die van onderen aangedrukt grijsviltig zijn. 

 Het topblaadje is meest opvallend lang gesteeld, rondachtig tot breed elliptisch. 



De bloeiwijze is naar boven gedrongen, de takjes loopen meest in meerbloemige bij- 

 schermen uit en zijn met priemvormige geelachtige stekels bezet. b. Loten 1' .,-2 M. hoog. 

 Juli , Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit in Noordwest-Duitschland en 

 in Noord-Frankrijk aan boschranden en op lichte plekken in bosschen. Bij ons is zij nog 

 niet gevonden. 



R. nemoralis -) P. J. Muller. 



Deze plant hc^ft loten met platte of ondiep gegroefde vlakken. De bladen zijn van 

 onderen bleek, fijn behaard. 



De b!o:i\vijze is lang en los, boven zitten meest 2-3-bloemige takjes. De spil is met 

 fijne stekels bezet. 



De bloemen zijn groot. b. Juli, Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West-Europa in vochtige 

 bosschen met een humusrijken bodem voor, doch is bij ons nog niet aangetroffen. 



R. argénteus •"•) Wh. et N. 



Bij deze soort hebben de loten gegroefde vlakken. De blaadjes hebben van onderen een 

 dun stervilt en aanliggende, zijdeachtige haren. Het topblaadje heeft een opgezette, lange 

 en smalle spits. b_. Juli, Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze braambessoort komt in kreupelhout en in 

 heggen in heuvelachtige streken, o. a. in Midden-Duitschland, in België, Engeland, Noord- 

 en Midden-Frankrijk voor. Bij ons is zij niet gevonden. 



R. vulgaris 4 ) Wh. et N. 



Bij R. vulgaris zijn de loten beneden stompkantig, in het midden hebben zij platte 

 vlakken. Het topblaadje is naar den voet versmald , langwerpig-ruitvormig. 



De bloeiwijze heeft afstaande, armbloemige takjes, is dus los en draagt beneden enkele 

 bladen, b. Juli. 



De vormen van R. vulgaris en van R. villicaulis komen vrij veel overeen, doch R. vulgaris 

 heeft in den regel een kortere en lossere bloeiwijze, een lichtere beharing, zwakkere 

 stekels, grovere tanden en vooral naar den voet versmalde 

 blaadjes. 



Vormen zijn: 



«■■ eu-vulgdris Focke. Blaadjes grof gezaagd. Top- 

 blaadje smal elliptisch tot langwerpig-omgekeerd eirond. 

 Bloeiwijze tamelijk ontwikkeld. België, Noordwest-Duitsch- 

 land. 



;. commutdtus G. Braun. Bloeiwijze kort, onbewapend. 

 Noordwest-Duitschland. 



;•• Lindleydnus Focke. (Fig. 657). Bloeiwijze verlengd, 

 vaak tot boven toe met bladen en wijd afstaande takjes. 

 Noordwest-Duitsche laagvlakte tot aan onze grens. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt 

 in Noordwest-Duitschland en in Engeland voor. In ons 

 land is tot dusverre alleen de vorm Lindleyanus en wel 

 te Beek bij Nijmegen gevonden. 



Rubus Lindleyaoua 

 Fig. 657. 



i) eu-rhamnifolius = echt wegedoornbladig. 

 '>) argénteus = zilverkleurig. 4 ) vulgaris 



gewoon. 



-) nemoralis = bosch. 



35* 



