FAMILIE 77. 



- ROSACEAE. — 



551 



Rubue silveticus 

 Fig. 664. 



aren 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt in luimusrijke 

 bosschen voor. De ondersoort a komt in Frankrijk, Engeland en West- 

 Duitschland voor en is ook bij ons eenige malen gevonden. De bovenge- 

 noemde variëteit van deze is ook bij ons een 

 paar malen aangetroffen. De ondersoort b komt 

 in Noordwest-Duitschland, Frankrijk en Engeland 

 voor, doch is bij ons nog niet gevonden. 



R. silvaticus l ) Wh. et N. (Fig. 664). 



Hierbij zijn de loten tamelijk dicht behaard 

 met tal van gelijksoortige, korte, breed inge- 

 plante, rugwaarts gekromde stekels bezet. 



De bloemtakken zijn kleinstekelig, de kelk- 

 bladen teruggeslagen. t\ Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 soort komt in bosschen en aan boschranden in 

 Noordwest-Duitschland en in Engeiand voor. Zij 

 is bij ons eenige malen gevonden. De var. (3. glandulósa, met klierh 

 is ook eenige malen bij ons aangetroffen. 



R. Arrhénii -) J. Lange. 



Bij deze planten zijn de loten rondachtig stompkantig met kleine teruggebogen stekels. 

 De bladen zijn 5-tallig, de blaadjes fijn en scherp gezaagd. De bloeiwijze is samengesteld, 

 verlengd. De kroonbladen zijn rondachtig, de meeldraden nauwelijks half zoo lang als de 

 stijlen. I,). Juli, Augustus. De vrucht is in September rijp. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen, aan boschkanten 

 en in heggen voor in Noordwest-Duitschland. Zij is bij ons nog niet gevonden. 



R. chlorothyrsos ;; ) Focke. 



Hierbij zijn de loten dicht afstaand behaard met vrij krachtige, breed ingeplante stekels. 

 De| blaadjes zijn ongelijk grof gezaagd. De bloeiwijze is lang en smal met enkelvoudige 

 bladen, de assen zijn dicht afstaand behaard, i^. Juli. De vruchten zijn in September rijp. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op lichten humus- of mergelgrond 

 voor op open boschplekken en aan boschkanten, ook in heggen. Daar de soort in Dene- 

 marken. Zweden, Sleeswijk-Holstein en Mecklenburg bekend is, zou zij bij ons kunnen 

 voorkomen. Zij is echter nog niet waargenomen. 



R. Sprengélii 4 ) Wh. (Fig. 665). 



Bij deze zijn de loten tamelijk dicht afstaand 

 behaard. De stekels zijn samengedrukt, breed 

 en sikkelvormig. De bladen zijn meest 3-tallig, 

 de blaadjes onregelmatig grof gezaagd. 



De bloeiwijze is stijf uitstaand en los, met 

 dunne, lange takjes. De assen zijn viltig. De 

 bloemen hebben omgekeerd eirond-langwerpige, 

 bijna steeds rosé kroonbladen. h. Juni — Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in bosschen , struikgewas en heggen, 

 vooral op lichten leem- en zandgrond voor, in 

 Zuid-Denemarken, Noord-Duitschland, Engeland, België, Noordoost-Frank- 

 rijk. Zij is bij ons eenige malen gevonden. 



Rubus Sprengélii 

 Fig. 665. 



i) silvaticus = bosch. -) Arrhénii naar J. P. Arrhenius, f 1889, die de Zweedsche 



Rubi beschreef. :i ) chlorothyrsos = groentuilig. *) Sprengélii naar K. P. J. Sprengel, 

 professor in Halle, f 1833. 



