FAMILIE 77. — ROSACEAE. — 557 



en dun, diep ingesneden, meest gelobd, van onderen los behaard, debloem- 

 stelen zijn lang en dun, de kelken van buiten groen, de stekels verspreid. 



y. dnnénse ') Noeldeke. Hier zijn de loten 

 viltig, dicht bewapend, de blaadjes klein, rim- 

 pelig, nauwelijks ingesneden gezaagd, van onderen 

 dicht behaard. De bloemstelen zijn kort , de 

 kelken grijsgroen , de vruchten zeer volkomen. 



'k arvalis Rchb. Deze is als de vorige, maar 

 de loten zijn meest kaal en minder stekelig. 



--. innóxius (R. innóxius Forst). Deze variëteit 

 wordt in den Prod. Fl. Bat. vermeld, echter 

 zonder opgave van kenmerken. 



Biologische bijzonderheden. Rubus caesius 

 wijkt van de andere Rubussoorten af wat den Rubus C3esluo 



vorm der bloem betreft, doordat de meeldraden 



bij het opengaan der bloem nog gebogen zijn over het midden der bloem 

 en zich bij het openen eerst naar buiten buigen. Doordat zich dan de 

 bloembodem meer welft, komen dan de stempels hooger te staan en steken 

 uit boven de binnenste meeldraden, die dan nog gesloten zijn (zie fig. 646). 

 Deze soort verlangt een eenigszins kalkhoudenden grond, dus b.v. duin- en 

 mergelgrond. Overigens vindt men haar ook op den meest dorren grond, 

 zoowel als aan beken, rivieren, waar zij zelfs overstroomingen verdraagt. 

 Ook komt zij in bosschen en op bebouwden grond voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa , 

 behalve in het hooge Noorden en in het Zuiden voor op de bovengenoemde 

 plaatsen. Ook bij ons is zij algemeen, vooral in de duinen. De var. ik is 

 bij ons vrij algemeen , de var. y. is bij ons enkele malen in de duinen der 

 Noordzee-eilanden aangetroffen, de var. o. is zeldzaam gevonden, de var. 

 e. een enkele maal bij Oegstgeest. 



Volksnamen. In Friesland heet de plant brommerbei, bijekoeren, stekeibei 

 en toarnbei, in Zuid-Holland blauwe braam, op Walcheren dauw- en katte- 

 braam , in Zeeuwsch-Vlaanderen schimmelkousen. 



8. Fragaria -) Tra. Aardbei. 



Kelk 5-bladig, blijvend, met bijkelk. De bijkelkbladen korter dan de in 

 den knoptoestand klepvormig liggende kelkbladen, meer afstaand. Kroon- 

 bladen 5, breed eirond. Meeldraden talrijk. Stampers vele, met zijstandige, 

 korte stijlen. Schijnvrucht besvormig, gevormd door vele droge dopvruchtjes, 

 die op een vleezigen, bolvormigen of eironden bloembodem zitten, die geheel 

 of voor het buitenste deel vleezig en welriekend is. Bloemen wit of iets rosé , 

 in eindelingsche, armbloemige bijschermen. Vruchtstelen gekromd. 



Stengels en bladstelen meest afstaand behaard. Planten kruidachtig met 

 langgesteelde, 3-tallige, van onderen bleekgroene wortelbladen, wier steun- 

 blaadjes met den bladsteel vergroeid zijn, lange, draadvormige, aan den 

 top wortelende en daar weer bladrosetten vormende uitloopers en stengels, 



!) dunense = duinlievend. 



-» van het Latijnsche fragrans: welriekend en slaat dan op den geur der vrucht, volgens 

 anderen van het grieksche rax: bes en zou dan betrekking hebben op den vorm der vrucht. 



