FAMILIE-: 77. 



— ROSACEAE. - 



559 







Fragaria vesca 

 Fig. 679. 



Zij zijn vooral van onderen zijdeachtig behaard en zittend, het middelste 

 is zelden gesteeld. De bladen hebben lancetvormige steunblaadjes. 



De bloemen zijn 2-slachtig, wit, 12-15 mM in 

 middellijn. De bijkelkbladen zijn bijna even lang 

 als de kelkbladen. De kroonbladen zijn iets ge- 

 karteld, kort genageld. De meeldraden zijn nauwe- 

 lijks zoolang als het hoofdje van stampers. De 

 schijnvrucht is in rijpen staat scharlakenrood , 

 zelden wit, geheel met vrachtjes bezet en zit niet 

 aan den kelk verbonden. De vruchtkelk is uitge- 

 spreid of teruggeslagen. 4- 7-15 cM. Mei, Juni, 

 zelden tot in den Herfst. 



Bij deze plant komen ook wel vrouwelijke exem- 

 plaren voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In 

 bosschen, heggen en in struikgewas komt deze 

 plant in geheel Europa voor. Ook bij ons is zij algemeen en wordt ook gekweekt. 



F. elatior 1 ) Ehrh. Tuinaardbei (fig. 680). 



Deze plant is vrij krachtig en heeft weinig of geen uitloopers. Als zij er 

 zijn, hebben zij ook weer een schubbetje op ieder lid en dragen in de knoopen 



worteltjes en bladen. De stengel is hier langer dan 

 de bladen. Hij is afstaand behaard en draagt geen 

 of 1 a 2 blaadjes. De bladen zijn groot en 3-tallig. De 

 blaadjes zijn ovaal, breed gezaagd, meest minder 

 behaard dan bij F. vesca, zij zijn alle kortgesteeld. 

 De bloemen zijn groot (20-25 mM. in middellijn), 

 onvolledig 2-huizig, iets welriekend. De bijkelkbladen 

 zijn korter dan de kelkbladen. De kroonbladen zijn 

 wit, gaafrandig. De meeldraden zijn bij de vruchtbare 

 bloemen even groot als het hoofdje van stampers. 

 De vruchtkelk is uitgespreid of teruggeslagen. 

 De vrucht is ovaal, roodachtig, van onderen ver- 

 smald en daar zonder vruchtjes, zij is stevig aan 

 den kelk gehecht. 2|. 1,5-3 dM. Mei, Juni. 



De plant is in alle deelen grooter dan F. vesca. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in Midden- en Oost-Europa in heggen 

 en bosschen voor. Bij ons is zij zeldzaam , vooral 

 op diluvialen zandgrond gevonden. Zij wordt ook 

 gekweekt. 



Fragaria elatior 

 Fig. 680. 



F. collina-) Ehrh. Heuvelaardbei (fig. 681). 



Deze plant is vrij teer en heeft weinig of geen uitloopers. 

 Zijn zij er, dan hebben zij geen schub op de leden, doch 

 zijn wel in de knoopen bebladerd en wortelend. De stengel 

 is weinig langer dan de bladen, horizontaal afstaand behaard 

 en draagt geen of 1 a 2 blaadjes. De bladen zijn vrij klein, 

 3-tallig. De blaadjes zijn ovaal , vooral van onderen zijde- Fragaria collina 



achtig behaard, getand met gekromde tanden. De zijdelingsche Fig. 681. 



zijn zittend. 



De bloemen zijn groot (15-20 mM. in middellijn). De kelkslippen staan rechtop, de kroon- 



') elatior = hoog, slank. 



-) collina = heuvelbewonend. 



