564 



— ROSACEAE. — 



FAMILIE 77. 



mig en niet afgerond als bij Fragaria, zij zijn nauwelijks grooter dan de 

 kelk. De vruchtbodem is droog, daarop staan de onbehaarde vruchtjes. 4- 

 5-10 cM. April, Mei. 



De plant gelijkt veel op Fragaria vesca, doch is in bloeienden toestand 

 daarvan te onderscheiden door de kleinere, elkaar niet aanrakende kroon- 

 bladen, in den herfst door de bebladerde, stijve, bijna houtige uitloopers 

 en steeds door de van onderen donkerder blauwgroene, niet witachtige, 

 aan den rand sterker behaarde blaadjes. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en 

 weiden, vooral in Midden-Europa voor. Bij ons wordt zij alleen in bosschen 

 in Zuid-Limburg aangetroffen. 



P. alba 1 ) X fragariastrum -). (P. hybrida :i ) Wallr., P. alba-stérilis ») Grcke). Witte 

 ganzerik. 

 Deze bastaard van P. alba en P. fragariastrum gelijkt het meest op P. alba, b.v. in de 

 beharing, want de haren staan niet als bij P. fragariastrum geheel af, 

 doch loopen als bij P. alba van den tegen den stengel liggenden voet 

 naar buiten. Ook is de ondervlakte der bladen als bij P. alba glan- 

 zend zijdeachtig behaard, de bovenvlakte bijna onbehaard. 



De bladen zijn 3- en 5-tallig (fig. 685), zij gelijken op die van P. alba 

 (die lancetvormig zijn met een wigvormig versmalden voet), doch zij 

 zijn breeder, terwijl de bladen bij P. fragariastrum op aardbeibladen 

 gelijken (dus de blaadjes bijna rondachtig, geheel in het rond getand) 

 zijn zij hier langwerpig en aan den top naar voren getand, naar den 

 voet wigvormig versmald. De bloemstelen zijn teer als bij P. alba, 

 de bloemen zijn groot, wit. Mei, Juni. 



Voorkomen in Nederland. De plant is bij ons alleen in het Beek- 

 bergerwoud (1868, 1875) gevonden en was daar waarschijnlijk verwilderd. 



Fig. 685. 



P. supina ) L. Liggende ganzerik (fig. 686). 



Deze plant is afstaand of iets aangedrukt behaard met klierhaartjes tus- 

 schen deze beharing. De wortel is dun. De stengels 

 zijn herhaald gaffelvormig vertakt, liggend of op- 

 stijgend, groen of purperkleurig aangeloopen. De 

 bladen zijn oneven gevind met 5-11 blaadjes, de 

 bovenste zijn 3-tallig. De blaadjes zijn wigvormig- 

 langwerpig, ingesneden gezaagd, de hoogere zijn 

 afloopend. De steunbladen zijn gaafrandig. De 

 onderste bladen zijn gesteeld. 



De bloemen zijn bleekgeel, klein (6-7 mM in 

 middellijn) en staan in bebladerde bijschermen. De 

 bloemstelen zijn na den bloeitijd naar beneden 

 gebogen. De bijkelk is langer dan de kelk. De 

 kroonbladen zijn omgekeerd eirond, hoogstens zoo 

 lang als de kelk. De vruchtjes zijn eerst groengeel, later bruinachtig, 

 eirond, iets samengedrukt, kaal. O en OO. 7-45 cM. Juni— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant komt in Midden- en 

 Zuid-Europa aan oevers van wateren en op 's winters overstroomde plaatsen 

 voor en is ook bij ons op dergelijke plaatsen, doch zeldzaam, aangetroffen. 



Potentilla supina 

 Fig. 686. 



! ) alba = wit. -') fragariastrum = aardbeiachtig. '■'•) hybrida = bastaard. 

 sterilis = wit onvruchtbaar. ï>) supina = op den rug liggend. 



i) alba- 



