FAMILIE 77. 



— ROSACEAE. 



569 



en op Walcheren gebruikt wordt, spreekt men van meerwortel in Groningen 

 en Oostelijk-Drente, op Walcheren ook van schijtwortel , in Groningen van 

 weewortel, in Noord-Óverijsel van weeblaadje en in de Graafschap Zutphen 

 van wedewinde. Verscheidene dezer namen wijzen op het gebruik, dat de 

 boeren in verschillende streken van deze plant maken. Zij geven den 

 wortelstok aan het vee, dat bloed watert. De naam meerwortel zou dan 

 in verband staan met de uitdrukking „Aan 't meer te staan", die gebruikt 

 wordt door de boeren om de genoemde ziekte aan te duiden. Waarschijnlijk 

 staat dit gebruik in verband met de roode kleur van den wortelstok op de 

 doorsnede, volgens de leer der signatura rerum. 



Voorkomen in Europa en in Neaerland. De plant is in geheel Europa 

 algemeen op open zand- en heidegrond, ook bij ons. Volgens Drude is 

 zij meer een plant der vochtige veengronden en zijn de exemplaren, die 

 op heidegrond groeiden, dan ook veel kleiner. 



P. procumbens Sibth (Tormentilla réptans '-) L.) Kruipganzerik (fig. 694). 



Deze plant heeft een wortelstok, die aan den hals dikker is dan lager. 

 Daaruit komen lange, liggende, aan den top wor- 

 telende stengels. Soms ook wortelen zij niet, zijn 

 naar boven vertakt, wollig. De bovenste bladen 

 zijn zeer kort gesteeld , meest 3-tallig, de onderste 

 meest 5-tallig (verschil met P. Tormentilla, waarbij 

 de bladen ongesteeld zijn). De blaadjes zijn wig- 

 vormig-omgekeerd eirond , van voren ingesneden 

 gezaagd, vooral van onderen aangedrukt behaard. 

 De steunbladen zijn gaaf of 2-spletig. 



De bloemen staan alleen , op stelen , die even lang 

 als of iets langer zijn dan de bladen. Zij zijn vrij 

 groot (14-18 mA\), geel. De bijkelk is even lang als 

 de kelk. De kroonbladen zijn omgekeerd hartvor- 

 mig, langer dan de kelk, aan den voet donkerder. 



Zijn de bloemen 5-tallig, dan zou men haar met P. reptans kunnen ver- 

 wisselen, doch bij P. procumbens zijn de stengel- 

 bladen 3-tallig. De vruchten zijn bijna glad. 21- 1,5-4,5 

 dM. Juni — Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Xederland. De plant 

 komt aan wegen, in bosschen, op beschaduwde 

 plaatsen , meest op vochtigen grond voor in Midden- 

 en Noord-Europa en is bij ons vrij zeldzaam. 



P. réptans- L. Vijf vi ngerkr u i d (fig. 695). 



De wortelstok is dik, daaruit komen lange, niet 

 vertakte, verspreid behaarde, op den bodem liggende, 

 al of niet kruipende stengels (3-6 dM. lang). Zij 

 hebben lange leden en in de knoopen zitten eenige 

 bladen en meest eenbloemige bloemstelen. De bladen 

 zijn voetvormig 5-tallig met eenige 3-tallige, zij zijn 

 alle gesteeld. De blaadjes zijn wigvormig-omgekeerd eirond, gekarteld-gezaagd, 

 verspreid aangedrukt behaard. De steunbladen zijn ongedeeld of 2-3-spletig. 



Potentilla procumbens 

 Fig. 694 



-T - 



Potentilla reptans 

 Fig. 695. 



J) procumbens = neerliggend. 



-) reptans = kruipend. 



