570 



ROSACEAE. — 



FAMILIE 77. 



De bloemen staan alleen of 2 bijeen, hare stelen zijn even lang als of 

 langer dan de bladen. Zij zijn geel, groot (1,5-3 cM in middellijn), 5-tallig. 

 De bijkelk is langer dan de kelk. De kroonbladen zijn omgekeerd hart- 

 vormig, langer dan de kelk. De vruchten zijn knobbelig, niet gerimpeld. 2|. 

 Juni— Augustus. 



Volksnamen. Op verschillende plaatsen gebruikt men den naam vijfvin- 

 gerkruid, in Zuid-Holland den naam vijfblad, ook op Walcheren, in Noord- 

 Overijsel noemt men haar boterbloem. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan wegen en 

 slooten en op vochtige plaatsen in geheel Europa voor en is ook bij ons 

 vrij algemeen. 



P. réptans-Tormenlilla (P. italica 1 ) Lehm., P. adscéndens-) Gremli.). 



Deze bastaard gelijkt veel op P. procumbens. De stengel is lang, kruipend, vaak wor- 

 telend. De bladen zijn gesteeld, 3-5-tallig. De blaadjes zijn meer onbehaard en vaak 

 grooter dan bij P. procumbens. De steunbladen zijn eirond-Iancetvormig, gaafrandig of 

 ingesneden. De bloemen zijn groot, doch brengen meestal geen vruchten voort. Deze is 

 bij Clingendaal gevonden. 



Een forma per-Tormentilla gelijkt op een krachtige P. Tormentilla, doch onderscheidt zich 

 door de grootere bloemen en de gesteelde onderste stengelbladen. De steunbladen zijn 

 gaafrandig of meest sterk ingesneden. Bij dezen vorm komt niet zelden vruchtvorming voor. 

 Zij is bij Haarlem gevonden. 



P. réptans X procumbens (P. mixta :) ) Nolte). Gemengde ganzerik. 



De stengels zijn hier kruipend, wortelend, vaak vertakt, 1,5-4,5 dM. lang. De wortelbladen 

 zijn 5-tallig, de stengelbladen gesteeld. De blaadjes zijn omgekeerd eirond tot langwerpig, 

 vooral van onderen aanliggend behaard. De steunbladen zijn ongedeeld. 



De bloemen zijn 4- en 5-tallig. Overigens komt de plant veel met P. reptans overeen. 

 De vruchtjes zijn fijn dwars gerimpeld, doch zij vormen zich bijna nooit. Zijn zij er 

 echter, dan geven zij een goed onderscheidend kenmerk met P. reptans. 



Bij den eersten aanblik zou men dezen bastaard voor een kleine P. reptans aanzien met 

 kleinere, 4-tallige bloemen (viertallige bloemen vindt men echter ook wel bij P. reptans en 

 ook bij P. anserina niet zelden, omgekeerd komen ook 5-tallige voor bij dezen bastaard 

 en ook bij P. procumbens en bij P. Tormentilla), doch de beharing, de vorm der blaadjes 

 en de naar boven vertakte stengel herinneren ook aan P. procumbens. De blaadjes loopen 

 echter bij P. procumbens sneller wigvormig toe. 15-45 cM. 2(.. Mei— Augustus. 



Voorkomen. Deze bastaard is bij ons alleen bij Apeldoorn en Zutphen gevonden. 



P. anserina 1 ) L Zilverschoon (fig. 696). 



Uit den korten wortelstok komen verscheiden bladen, eenige bloemstelen 



en verscheiden naar alle zijden liggende, kruipende, 

 dunne, behaarde stengels, die meest 1,5-4,5 dM 

 lang zijn, lange leden hebben en in de knoopen 

 bladen en meest ook een bloem dragen. De 

 bladen zijn afgebroken gevind, de onderste 

 dragen 13-21 langwerpige, vinspletige, gezaagde 

 blaadjes, die van onderen, soms ook van boven 

 zijdeachtig viltig behaard zijn en naar den blad- 

 voet toe kleiner worden. De steunblaadjes zijn 

 scheedeachtig vergroeid met den bladsteel, vliezig. 

 De bloemen staan alleen in de bladoksels, 

 hare stelen zijn langer dan de bladen , zij zijn 

 groot (2 cM in middellijn), goudgeel, meest 

 5-tallig. De bijkelk is bijna even lang als de kelk. De kroonbladen zijn 



Potentilla anserina 

 Fig. 696. 



] ) italica = Italiaansch. 

 4 ) anserina = ganzen. 



-) adscendens = opstijgend. 



;i ) mixta = gemengd. 



