FAMILIE 77. — ROSACEAE. - 573 



zijn er 2. Zij zijn draad vormïg, staan eindelings en hebben purperkleurige 

 stempels. 2J.. 3-5 dM. Mei— Juli, enkele in den Herfst. 



De var. y. dictyocdrpon Spach. heeft eironde, vierhoekige vruchten, op 

 den kelkbeker 4 sterke lijsten en netvormig rimpelige vlakken. 



Biologische bijzonderheden. De tweeslachtige bloemen zijn homogaam. 

 Merkwaardig is het, dat P. Sanguisorba in tegenstelling van de andere soort 

 van dit geslacht windbloemen heeft. Er wordt in de bloemen geen honig 

 afgescheiden, de helmknopjes hangen aan dunne draadjes uit de bloemen, 

 de stempels zijn groot en de bloemen zijn weinig gekleurd. Bovendien is 

 het stuifmeel sterk stuivend. 



Men vindt bij deze bloemen vaak viltgallen (zie hierover bij Rubus). 



Volksnaam. Algemeen wordt voor deze plant de naam pimpernel gebruikt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa op zonnige, heuvelachtige plaatsen voor, vooral op kalkgrond. Bij 

 ons is zij vrij algemeen , ook aangevoerd. De var. is bij ons zeldzaam 

 aangetroffen. 



12. Alchemilla ') L. Leeuwenklau w. 



Kelkbladen 4, in den knop klepvormig liggend, meest grooter dan de 4 

 bijkelkbladen. Kroonbladen ontbrekend. Meeldraden 4 of 1 (2), met gelede 

 draden, voor de bijkelkbladen staand. Yruchtje 1, droog, zeer klein, 

 1-2-zadig, in de kelkbuis ingesloten , met zijdelings geplaatsten stijl. Bloemen 

 klein, groen, in tuilvormige bijschermen of in bundels. Bladen handlobbig 

 of -spletig met blijvende steunbladen. Kruidachtige planten. 



Biologische bijzonderheden. Bij Alchemilla vulgaris is de bloem a. h. w. 

 in twee etages verdeeld, een onderste bekervormige, waarin het vruchtbe- 

 ginsel en een bovenste bekkenvormige, door de kelkbladen gevormd. Op 

 den grens van beide bevindt zich een in het midden doorboorde schijf of 

 liever een lijstvormig uitstekende ring en deze ringlijst is van boven met 

 honig bedekt en geeft aan de bloem een geelachtige kleur. Aangezien in 

 een bloem zelden -tegelijk meeldraden en stamper goed ontwikkeld zijn , is 

 spontane zelfbestuiving zeldzaam. 



Bij A. arvensis zijn de groene bloempjes, al zijn ze tot kluwens vereenigd, 

 zeer weinig opvallend, daar is spontane zelfbestuiving wel het eenige middel 

 tot bevruchting. 



Bij de Alchemillasoorten schijnt zich het eitje ook zonder bevruchting tot 

 zaad te kunnen ontwikkelen i zie hierover bij Taraxacum). 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Alchemilla. 



A. Wortelbladen tot op een derde gedeelte van den straal in 5-9 aan den geheelen omtrek 

 gezaagde lobben gedeeld. Bloemen in scherm-pluimvormig staande bijschermen. 

 Meeldraden 4 1. vulgaris blz. 573. 



B. Bladen handvormig 3-5-spletig. Bloemen in kluwens van zoog. bijschermen, die 

 tegenover de bladen staan. Meeldraden 1-2 A. arvensis blz. 574. 



A. vulgaris-; L Vrouwenmantel (fig. 700). 



Uit den korten wortelstok komen meest vele naar alle zijden uitgespreide, 

 liggende, opstijgende of rechtopgaande, al of niet kort behaarde stengels 

 en langgesteelde bladen. Deze wortelbladen zijn rondachtig-niervormig met 



van het Arabische alkemelieh: alchemie, omdat deze planten voor vele proeven van 

 alchemisten gediend hebben. -) vulgaris = gewoon. 



