FAMILIE 77. 



ROSACEAE. - 



587 



afstaand. Er zijn 

 steenen , rood. t\ 



meest 2-3 

 18-45 dM. 



stijlen. 

 Mei. 



De schijnvrucht is eirond, met 2-3 



fol. bi-serralis ') met dubbel gezaagde bladen is bij Ruurlo 



De var. 

 gevonden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in heggen en 

 bosschen, vooral in Midden- en Noord-Europa voor. Zij is bij ons vrij 

 algemeen, vooral in Üverijsel en Groningen, weinig komt zij voor in Noord- 

 en Zuid-Holland en niet in Noord-Brabant. In tuinen wordt zij veel ge- 

 kweekt, ook met gevulde bloemen. 



C monógyna -) Jacq. Eenstijlige meidoorn (fig. 716). 



Hierbij zijn de jeugdige takken vaak behaard. De bladen zijn omgekeerd 

 eirond, met wigvormigen voet, meest diep 3-5- 

 spletig, met naar voren gezaagde slippen, zij 

 zijn van onderen bleekgroen. 



De bloemen zijn wit, zij zitten in grooter aantal 

 bijeen dan bij de andere soort, doch zijn kleiner. 

 De kelkslippen zijn lancetvormig, toegespitst, 

 van buiten viltig, klierloos, bij de vrucht vaak 

 teruggeslagen. Er is meest 1 stijl. De schijn- 

 vrucht is bolrond met 1 steen, iets grooter dan 

 bij C. Oxyacantha. Overigens komt zij veel met 

 deze overeen. K 18-45 dM. Mei, Juni. Bloeit 

 in den regel 14 dagen later dan de vorige. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze 

 komt in heggen en bosschen in bijna geheel Europa voor en is ook bij ons 

 in de meeste provinciën vrij algemeen. In tuinen wordt zij veel gekweekt, 

 vooral met roode bloemen. 



16. Méspilns :i ) L. 



Hiertoe behoort slechts eene soort. 



M. germanica') L. Mispel (fig. 717). 



Dit is een doornige heester (in gekweekten staat een kleine boom zonder dorens) 

 jeugdige takken zijn behaard, van kleine lensvormige lichaampjes 

 voorzien, die in het midden een overlangsche spleet hebben. 

 De bladen zijn langwerpig-lancetvormig, gaafrandig of naar 

 voren getand, van onderen viltig, van boven groen, kortge- 

 steeld. De steunbladen zijn vrij en vallen af. 



De bloemen zijn wit, vrij groot, bijna zittend, zij staan 

 eindelings en alleen. De kelkslippen zijn 5 in getal, zij zijn 

 wollig behaard, zijn lijn-lancetvormig, gaafrandig, blijvend, 

 langer dan de bloemkroon, aan de vrucht afstaand. De kroon- 

 bladen zijn 5 in getal, wit, bijna cirkelrond, vaak iets uitge- 

 rand. Er zijn 5 onbehaarde, aan den voet iets vergroeide 

 stijlen. Het vruchtbeginsel is onderstandig. De schijnvrucht 

 is vleezig, vrij groot, bruin, neergedrukt-bolrond, behaard, 

 met 5 steenen. Ij. 1,5-6 M. Mei. 



Biologische bijzonderheden. De honig wordt in de bloemen 

 door de oppervlakte van een gelen, vleezigen, binnen de 

 meeldraden aanwezigen ring afgescheiden. In de bloemen 



Crataspus monógyna 

 Fin. 716. 



De 



Mespilus germanica 

 Fis. 717. 



!) fol. bi-serratis = dubbel gezaagde bladen. -) monógyna = eenstijlig. ■"•) van het 

 Grieksche mesos: midden en spilos: klip. Als men onder klip verstaat een steenmassa met 

 verscheiden toppen, zou de naam hierop slaan, dat de 5 steenen in hetvleesch steenachtig 

 zijn en met hunne toppen in het vruchtvleesch uitsteken. J ) germanica = Duitsch. 



