FAMILIE 77. — ROSACEAE. — 589 



b. Bladen dubbel zoo lang als de steel. Stijlen aan den voet verbonden. Vrucht- 

 hokjes naar buiten scherpkantig P. Malus blz. 590. 



Biologische bijzonderheden. Bij de pere- en appelboomen komen vaak 

 op de bladen roestvlekken voor. Die van de pereboomen worden veroor- 

 zaakt door Roestelia cancellata , een zwam en zijn als roode plekken 

 zichtbaar, die in Mei of Juni op de bladen ontstaan. Daarop ontstaan 

 fijne puntjes, waaruit sporen vrijkomen, waarvan nog onbekend is, wat 

 daarmede gebeurt. Aan de onderzijde ontstaan al spoedig op dezelfde 

 plaatsen, waar de bovenzijde rood is, witte bekervormige lichaampjes, 

 waaruit ook sporen komen. Komen deze op een der sevenboom (Sabina)- 

 soorten en ontkiemen ze daar op de takken, dan ontstaan verdikkingen 

 van die takken en in het volgend voorjaar bij droog weer kurkachtige, 

 bruine uitwassen, die bij vochtig weer vervloeien. Daarin worden weer 

 een soort sporen, de teleutosporen , gevormd, die na ontkieming in het 

 slijm sporidiën voortbrengen, die op den pereboom overgebracht, weer 

 het roest veroorzaken. 



De roest op de bladen van den appelboom komt ook op lijsterbessen 

 voor en wordt veroorzaakt door een schimmel , Roestelia penicillata. Ook 

 hier ontstaan oranjegele vlekken. Of zij ook op een der Sabina- of Juniperus- 

 soorten overgaat, is nog onbekend. 



Het aantal zwammen, dat verder nog op appel- en pereboomen woekert. 

 is zeer groot. Sommige tasten den stam, andere de bladen, weer andere 

 de vruchten aan, zoo wordt het gewone rotten van deze laatste vooral 

 veroorzaakt door Penicillium glaucum. Evenzoo zijn er tal van insecten, 

 die in het een of ander deel van deze boomen leven, meest als larve. Zoo 

 zij hier het rupsje van de wormstekige appels of peren genoemd. Dit is 

 de rups van een bladrollersoort. de Carpocapsa pomonana. De eitjes 

 worden door den vlinder op de appels of peren gelegd en de rupsjes vreten 

 zich door het vruchtvleesch tot in het klokhuis, waar zij de pitjes uitvreten, 

 om daarna naar buiten te kruipen en te verpoppen in reten van de schors. 

 Over de beteekenis der vleezige vruchten voor de verspreiding door vogels, 

 zie bij Prunus. Hier zij er alleen bij opgemerkt, dat appel en peer zich 

 meestal alleen aan de zichtbare zijde sterk kleuren. 



Jonge, lage, slechts 1 of 2 M hooge. wilde boompjes zijn stijf met 

 dorens, waarin de einden der houtige takken veranderen, bezet, terwijl de 

 takken in de kronen der tot 4 of 5 M hoogte aangroeiende boomen 

 zonder dorens zijn. Het is duidelijk, dat de dorens hier als middel dienst 

 doen om het opvreten der bladen door dieren, b.v. door herkauwers te 

 beletten. De gedoomde takken verdwijnen meest bij de cultuur. 



P. communis' L. Peer (fig. 719). 



De schors is aan oude stammen overlangs en dwars gescheurd in dikke, vierhoekige 

 stukken. De takken staan stijf opgericht. De bladen zijn rondachtig of eirond . kort toege- 

 spitst, klein gezaagd, eerst spinnewebachtig behaard, later glad en glimmend. 



De bloemstelen zijn kaal of behaard, de bloemen groot (25-30 rn.M in middellijn). De 

 kroonbladen zijn wit. de helmknopjes rood. De schijnvrucht is naar onderen versmald 

 (peervormig) of afgerond, niet verdiept, groen of geel. vaak rood aangeloopen. fo. 6-18 M. 

 April, .Wei. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn welriekend en vallen ook door hare 

 kleur op. Iedere bloem bloeit 7-8 dagen. De bloemen zijn proterogynisch. Bij het open- 



!) communis = gewoon. 



