594 — PAPIL10NACEAE. — FAMILIE 78. 



eerst uit de kiel komt en het eerst met de onderzijde van het insect in 

 aanraking komt en zoodoende meest stuifmeel uit andere bloemen ontvangt. 

 Bij sommige soorten is de stempel geheel door stuifmeel uit dezelfde bloem 

 omgeven, maar wordt er meestal niet door bevrucht, doordat hij eerst, als 

 de stempelpapillen stuk gewreven zijn door bezoekende insecten, geschikt 

 wordt voor bevruchting. 



De verbinding der zwaarden met de kiel wordt óf door uitstulpingen van 

 de geheele vlakten der zwaarden in overeenkomstige verdiepingen van de 

 kiel of door blijvende inelkaarstulping der elkaar aanrakende opperhuids- 

 cellen tusschen beide bewerkt. 



De wijze, waarop de zwaarden het geheel, gevormd door meeldraden en 

 stamper, terugdrukken in den oorspronkelijken stand, als de drukking door 

 het lichaam der insecten heeft opgehouden, is verschillend bij de verschil- 

 lende geslachten en zal dus telkens worden opgegeven. 



Op weinige uitzonderingen na (b.v. Sarothamnus) komt de stempel en 

 het stuifmeel bij insectenbezoek tegen de onderzijde van het dier, zoodat 

 dan ook bijen, die aan de buikzijde stuifmeel verzamelen, b.v. Osmia-soorten, 

 dit gemakkelijker op kunnen nemen dan die, welke het aan de pooten 

 ophoopen. Bij Sarothamnus echter wordt zoowel de boven- als de onder- 

 zijde met stuifmeel beladen en door den stempel aangeraakt. 



De inrichting der bloemen naar de wijze, waarop zich het stuifmeel aan 

 het lichaam der insecten hecht, is verschillend en wel onderscheidt men 4 

 wijzen, die echter door overgangen verbonden zijn. 



1. Bloemen, waarbij meeldraden en stempel bij insectenbezoek eenvoudig 

 uit de kiel te voorschijn komen en er na afloop der bestuiving weer in 

 terugkeeren: Melilotus, Trifolium, Onobrychis, Astragalus, Ornithopus, 

 bij welke alle honig wordt afgescheiden, Cytisus, waarbij sap opgesloten 

 is in het celweefsel en dit dus aangeboord moet worden en ten slotte 

 Galega, waar de bloem in het geheel geen honig bevat. In deze soort 

 bloemen kan natuurlijk meermalen achtereen insectenbezoek plaats hebben. 



2. Bloemen, waarbij de geslachtsdeelen bij insectenbezoek met groote 

 kracht uit de kiel te voorschijn komen en er daarna niet weer in terug- 

 keeren, zoodat slechts eenmaal het bezoek van insecten resultaat voor de 

 bestuiving kan hebben. Hiertoe behoort Medicago, waarbij in de bloemen 

 honig wordt afgescheiden, terwijl deze ontbreekt bij Genista, Ulex (bij deze 

 beide krijgt alleen de onderzijde van het insectenlichaam stuifmeel) en bij 

 Sarothamnus. Deze inrichting zal in het vervolg als explosieinrichting 

 aangeduid worden. 



3. Bloemen , waarbij door de verdikte toppen der helmdraden het stuif- 

 meel bij insectenbezoek uit den buisvormigen top der kiel geperst wordt. 

 Bij deze is de stempel in de kiel reeds met stuifmeel bedekt, doch hier 

 moeten eerst de stempelpapillen door het lichaam der insecten fijn worden ge- 

 wreven, voor de stempel geschikt is tot bestuiving en is dus herhaald insecten- 

 bezoek noodig om die bestuiving tot stand te brengen. Hiertoe behooren de 

 geslachten Lotus, Anthyllis, Tetragonolobus, die bloemen met honig hebben 

 en Ononis, Lupinus, Coronilla, wier bloemen geen honig bevatten. Deze 

 inrichting zal in het vervolg als pompinrichting aangeduid worden. 



4. Bloemen, waarbij door middel van een stijlborstel het stuifmeel uit 

 den top van de kiel gedreven wordt. Meestal is in deze bloemen ook 

 meermalen achtereen insectenbezoek noodig voor de bevruchting. Hiertoe 

 behooren alleen geslachten, wier bloemen honig afscheiden, n.1. Lathyrus, 



