606 — PAPILIONACEAE. — FAMILIE 78. 



tegen den binnenwand van de kiel geperst, zoodat er tusschen de geslachts- 

 zuil en de kiel een, al is het geringe, spanning bestaat. Eerst ligt nog de 

 vlag op de zwaarden en de kiel en daar de stempel al ontwikkeld is, is 

 nu zelfbestuiving mogelijk. Nu richt de vlag zich op, strekt zich de stijl 

 en treedt uit den top van de kiel te voorschijn. Bezoekende insecten raken 

 hem bij het komen aanvliegen het eerst en bewerken bestuiving met stuif- 

 meel uit een andere bloem, daarna gaan zij zitten, drukken de kiel neer 

 en krijgen stuifmeel aan hun buik. Wordt de kiel maar zwak neergedrukt, 

 dan keert zij bij het ophouden van de drukking door de geringe elasticiteit 

 van hare naar boven over elkaar grijpende uitsteeksels in haar vroegeren 

 stand terug. Wordt zij echter door krachtiger insecten zoover neergedrukt, 

 dat die uitsteeksels geheel onder den stijl komen te liggen , dan is er van 

 terugkeeren geen sprake meer en ziet de bloem er als de geëxplodeerde 

 van G. tinctoria uit. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 West-Europa in boschrijke streken voor, doch is bij ons zeer zeldzaam en 

 alleen in Gelderland en Noord-Brabant gevonden. 



G. anglica 1 ) L. Stekelbrem (fig. 731). 



Dit heestertje gelijkt veel op G. germanica, doch het groeit meestal rechtop 



en is sierlijker. De stengel is vertakt, meest 

 rechtopgaand, soms liggend of opstijgend, dicht 

 gedoomd. De oudere takken zijn rond, gegroefd, 

 glad , bruin , de zijtakken zijn vervormd tot spitse, 

 bruine, enkelvoudige of samengestelde dorens. De 

 jonge takken zijn uitgespreid, groen en glad, zij 

 dragen spits toeloopende bladen, die in een 

 kruidachtigen stekel eindigen. De bladen zijn 

 blauwgroen, gaafrandig, aan de onvruchtbare 

 takjes langwerpig tot lijnvormig-langwerpig, aan 

 de bloemdragende ovaal, alle zijn kaal en bijna 

 zittend. Steunbladen ontbreken. 

 Genista angiica rj e bloemen zijn klein en geel. De bloemstelen 



Fi §- 73L dragen schutbladen , die omstreeks even lang zijn 



als de kelk. De kelk is glad met ongelijke lippen. De bloemkroon is glad, 

 de vlag iets korter dan de kiel. De peul (fig. 731) is 12-15 mM lang, 

 5 mM breed, opgezwollen cylindervormig, met een gekromde punt aan de 

 bovenzijde, bij rijpheid donkerbruin, glad. De zaden zijn 2-10 in getal, 

 eirond, bruin. t?. 1,5-9 dM. Mei, Juni, soms tot Augustus. 



Biologische bijzonderheden. Deze plant blijft evenals Ulex steeds groen. 

 De kleine doornige takjes aan de hoofdtakken maken , dat deze plant 

 evenals G. germanica in groeiwijze met Ulex overeenstemt, doch hier zijn 

 gewone bladen aanwezig. Door die stekende deelen is de plant ook goed 

 beschut tegen het opvreten door dieren. 



De plant groeit niet op kalkgrond of is misschien beter gezegd onver- 

 schillig voor kalk in den bodem. 



De inrichting der bloem staat vrij wel gelijk met die van G. tinctoria, 

 doch de tegengestelde spanningen zijn hier veel kleiner. De kiel en de 

 zwaarden dalen bij het naar boven komen van de geslachtszuil maar weinig 



!) anglica = Engelsen. 



