FAMILIE 78. 



— PAPILIONACEAE. 



607 



naar beneden en alleen de stijl kromt zich naar boven en niet zijn top 

 naar binnen. 



Volksnamen. Als volksnamen zijn vooral in gebruik kattendoorn in Twente, 

 den Veluwezoom en in West-Friesland, stekelbrem op de Veluwe en in West- 

 Friesland, stekelheide aan den Zoom der Veluwe en hiethekkels in de ooste- 

 lijke deelen van Overijsel en Gelderland. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op heide- en 

 veenachtigen grond, ook in de duinen in West-Europa voor en is bij ons 

 algemeen. 



4. Cytisus ') Trn. Gouden regen. 



C. sagittalis -) Koch. (Qenista sagittalis L.). P ij I b r c m (fig. 732). 



Deze plant heeft een Iiggenden, wortelenden , korten stengel met rechtopstaande takken 

 of opstijgende, meest onvertakte, rechte, groene takken. De 

 bladen staan vrij ver uiteen, zijn zittend, langwerpig, spits, 

 met gewimperden rand. Van de inplantingsplaats er van 

 loopen 2 breede, naar beneden smaller wordende vleugels 

 langs den stengel af. Er zijn geen steunbladen. 



De bloemen zijn vrij groot (12-15 mM) en staan in dichte, 

 armbloemige , eindelingsche trossen. De bloemsteeltjes zijn 

 behaard met 2 borstelige schutblaadjes. De bloemen hebben 

 een ruw behaarden kelk met gelijke lippen, die langer dan 

 de buis zijn, een goudgele bloemkroon, waarvan de vlag 

 glad, iets uitgerand is en even lang als de diep uitgerande 

 kiel. De helmdraden zijn alle vergroeid. De peul (fig. 732) 

 is 15-20 mM lang en 5 mM breed, samengedrukt , zwart, 

 bultig, behaard, met 2-6 zaden. De zaden zijn stomp 4-hoekig, 

 glanzend, k- 1,5-3 dM. Mei, Juni. 



Dit heestertje lijkt oppervlakkig veel meer op een Genista 

 dan op een Cytisus-soort, maar de ligging van den stempel aan den stijl, nl. scheef naar 

 buiten gericht, het eenige doorgaande kenmerk om de geslachten Genista en Cytisus te 

 onderscheiden, maakt deze plant tot een Cytisussoort. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bergstreken in Midden- en 

 Zuid-Europa in droge weiden en in boschrijke streken voor en is bij ons alleen in Zuid- 

 Limburg gevonden. 



Van het geslacht Cytisus, waarvan de meeste soorten 3-tallige bladen hebben, is vooral 

 bekend de als sierboom en sierheester veel gekweekte gouden 

 regen, Cytisus Laburnum, met hangende bloemtrossen. 



5. Lupïnus 3 ) Trn. L u p i n e. 



L. Iiiteus ■') L. G e I e 1 u p i n e (fig. 733). 



Deze plant is dicht aangedrukt behaard, al of niet vertakt, 

 rechtopstaand. De bladen zijn langgesteeld, handvormig 

 samengesteld , 7-9-taIlig. De blaadjes der onderste bladen 

 zijn omgekeerd eirond tot langwerpig, stomp, die der bovenste 

 langwerpig-Iancetvormig, spits, zij hebben lijn-lancetvormige 

 steunbladen. 



De bloemen staan in regelmatige kransen, die eindelingsche 

 trossen vormen, zij zijn bijna zittend, groot, hooggeel, wel- 

 riekend, zij staan in de oksels van ovale, vroeg afvallende 

 schutbladen. De kelk (fig. 733) heeft een 2-dee!ige bovenlip, 

 die grooter is dan de 3-tandige onderlip, hij is zijdeachtig behaard 

 is de vlag groot, op den rug gekield, met teruggeslagen randen en heeft de gebogen kiel een 



Cytisus sagittalis 

 Fig. 732. 



Lupimis luteus 

 Fig. 733. 

 Van de bloemkroon 



>) kutisos was de naam voor de in het gebied der Middellandsche Zee inheemsche 

 Medicago arborea en was reeds bij Hippocrates in gebruik. ~) sagittalis = pijlachtig. 



:; ) van lupus: wolf, om de grijsachtig wollige bekleeding der peulen. ■>) luteus = geeL 



