FAMILIE 78. 



- PAPILIONACKAI-:. 



609 



Ononis spinosa 

 Fig. 735. 



B. Peul korter dan de kelk. Stengel meest zonder dorens, rondom afstaand behaard. 

 Blaadjes van voren afgeknot ol afgerond. Bloemen vrij ver ulteenstaand. 



o. repens lil/. 609 



Volgens den tweeden druk van den Prodromus Flora Batavae is het eenige kenmerk, da: 

 kan beslissen <if men met O. repens dan wel niet O. spinosa te doen heeft, jjelcyen in de 

 lengte der peul ten opzichte van den kelk. Dr. Vuvck gelooft dat beide soorten slechts 

 verschillende vormen derzelfde soort zijn en dat de waargenomen verschillen een gevolg 

 zijn van de bodemgesteldheid. 



0. spinósa ') L. Kattendoorn (tig. 735). 



Deze plant is een gedoomde , vertakte heester niet een buitengewoon 

 harden , zeer langen , iets vertakten , bruingelen wortel. De stengels zijn recht- 

 opstaand of opstijgend, min of meer dicht met vaak gepaarde, in dorens 

 uitloopende takken bezet, zij zijn iets klierachtig, 

 rond en aan den voet houtig. De onderste bladen 

 zijn drietallig, die, in wier oksels de bloemen staan, 

 zijn enkelvoudig en kortgesteeld. Alle dragen ge- 

 tande steunbladen. De blaadjes zijn langwerpig, 

 getand, spits, afgeknot of afgerond, vrij kaal met 

 behaalden rand. 



De bloemen staan vrij uit elkaar, zij staan meest 

 alleen, soms 2 bijeen in de bladoksels en hebben 

 korte stelen. De kelk is 5-spletig met kelkslippen , 

 die 2 maal zoo lang zijn als de buis, doch korter 

 dan de bloemkroon, hij is klierachtig behaard. De 

 bloemkroon heeft een eirond-hartvormige, gestreepte, 

 rosé gekleurde, stompe vlag, witte zwaarden en een toegespitste, rosé, 

 aan den top geelroode kiel. Zelden is de geheele bloem wit. De peul 

 (fig. 735) is samengedrukt, eirond, behaard, bruingeel, buikig, rechtop- 

 staand en bevat 2-4 knobbelige zaden. b. 3-6 dM Juni— September. 



De plant heeft een onaangenamen, walgelijken geur. 



De var. (3. mitis -) L. heeft geen dorens en bijna zittende, alleenstaande, 

 zijstandige bloemen. 



Volksnamen. Het meest wordt de naam kattendoorn gebruikt. Op 

 Schouwen , Walcheren en in Zeeuwsch-Vlaanderen heet de plant kraaidoorn , 

 in de Graafschap Zutphen oorthaak, in Zuid-Limburg bosboesch, op Zuid- 

 Beveland schapedoorn, op Schouwen heetegaal, in het Land van Hulst 

 disteldoorn en stekeldoorn. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 langs wegen en dijken, vooral op kleibevattenden bodem voor en is bij 

 ons algemeen. De var. is enkele malen gevonden. 



0. repens 1 ) L. Kruipend stalkruid (fig. 736). 



De plant neemt door de langgerekte stengels vaak vrij wat ruimte in en 

 is zodenvormend. De stengels zijn liggend of opstijgend , aan den voet 

 wortelend, klierachtig, soms verspreid met enkelvoudige dorens bezet. De 

 onderste bladen zijn drietallig, die in wier oksels de bloemen staan, zijn 

 enkelvoudig. De steunbladen zijn getand. De blaadjes zijn ovaal tot lang- 

 werpig, klein getand, meest sterk klierachtig behaard. 



De bloemen staan meest alleen , zelden 2 aan 2 in de bladoksels. De 

 bloemstelen zijn zeer kort en evenals de kelk met lange witte haren en 



] ) spinosa = doornig. 

 Heukels , Flora. 



-) mitis = zacht. 



• ! ) repens = kruipend. 



39 



