610 



PAPILIONACEAE. — 



FAMILIE 78. 



Ononi3 repeno 

 Fig. 736. 



klierharen bekleed. De bloemen hebben lancetvormige, toegespitste, naar 

 boven gebogen kelkslippen, een bloemkroon, die bestaat uit een ronde, 



rosé, donkerder gestreepte, toegespitste vlag, 

 bleekroode of witte zwaarden, die korter dan de 

 vlag zijn en een toegespitste kiel. Zelden zijn de 

 bloemen geheel wit. De peul (fig. 736) is om- 

 gekeerd eirond, iets samengedrukt, behaard en 

 bevat 1 of 2 fijn geknobbelde zaden. 1?. 3-6 

 dM. Juni— September. 



De plant heeft niet zelden een sterken, onaan- 

 genamen , bokachtigen geur. 



De var. fl. mitis ') Gmel. (— O. maritima) heeft 

 geen dorens. De stengel is meest rechtopstaand 

 en de blaadjes zijn grooter dan bij de soort. 



Volksnamen. In het Land van Hulst heet 

 de plant kattendoorn, op Walcheren kraaidoorn , 

 op Zuid-Beveland schapedoorn. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op ongecultiveerde, zandige plaatsen en in weilanden voor. Bij ons schijnt 

 bijna alleen de var. voor te komen en is vrij algemeen, vooral in de duinen. 



7. Antby'llis '-') L. 



A. Vulneraria :; ) L. Wondklaver (fig. 737). 



Uit den wortelstok komen bij deze plant verscheiden onvertakte of boven 

 vertakte, opstijgende of rechtopstaande, kruid- 

 achtige, naar boven viltige stengels. De onderste 

 bladen zijn gesteeld, gaafrandig, spits, ongedeeld, 

 langwerpig, van onderen viltig, vaak met een paar 

 zijblaadjes, de bovenste bladen zijn oneven gevind 

 met 3-6 paar blaadjes, deze zijn lijnvormig-lang- 

 werpig, het topblaadje is grooter. 



De bloemen zijn geel, staan in eind- of oksel- 

 standige, soms gepaarde, langgesteelde hoofdjes, 

 omgeven door bladachtige , handdeelige schutbladen. 

 Zij hebben een buikigen, witviltigen kelk met 

 scheeve opening, deze is tweelippig, de bovenlip 

 is 2-tandig, de onderlip 3-tandig, korter dan de 

 buis. Van de bloemkroon is de vlag weinig langer dan de zwaarden, 

 terwijl de kiel weinig gekromd en stomp is. De meeldraden zijn een- 

 broederig, met aan den top verdikte helmdraden. De stijl is opstijgend en 

 draagt een knopvormigen stempel. De peul (fig. 737) is ovaal , kaal, klein, 

 in den opgeblazen vruchtkelk ingesloten en bevat 1 a 2 eironde, gladde 

 zaden. 2L. 1,5-3 dM. Mei tot in den Herfst. 



De meeste bij ons gevonden exemplaren (en alle aan de kust gevondene) 

 behooren tot den vorm maritima Schweigg, die sterker behaarde, dunnere, 

 hoogere, meest stijve, rechtopstaand vertakte stengels heeft, terwijl de 

 onderste bladen meest alle zijblaadjes missen (dus enkelvoudig zijn). De 



^vithyllis Vulneraria 

 Fig. 737. 



') mitis = zacht. -) van het Grieksche anthos : bloem en ioulos: dons, omdat de 



dicht opeenstaande bloemen als in een donzen bed liggen. :; ) van vuliuis : wonde, 



omdat de plant als vvondheelend middel gebruikt werd. 



