612 — PAPILIONACEAE. — FAMILIE 78. 



De kleine eenzadige vrucht is door den opgeblazen kelk blijvend omgeven 

 en wordt zoodoende gemakkelijker door den wind verspreid, daar de opper- 

 vlakte, die aan den wind geboden wordt, veel grooter is. 



Anthyllis is een xerophyle plant, die gaarne op een kalkhoudenden bodem 

 leeft, zij is vrij sterk zodenvormend. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in droge, zandige 

 streken vooral op leem- en kalkhoudenden grond in geheel Europa voor en 

 is bij ons vrij algemeen. 



8. Medicago ') L. Rupsklaver. 



Kelk klokvormig, met 5 bijna gelijke tanden. Bloemkroon spoedig afval- 

 lend. Vlag. recht of een weinig buitenwaarts gekromd. Zwaarden naar voren 

 vrij. Kiel stomp. Meeldraden tvveebroederig met niet aan den top verbreede 

 helmdraden. Peul veel langer dan de kelk, kort, nier- of sikkelvormig ge- 

 kromd of meest slakkenhuisvormig, bijna nooit recht, vaak stekelig, 

 meestal met vele zaden. 



Bloemen geel, violet of blauw, in okselstandige, gesteelde, dichte, vaak 

 hoofdjesachtige trossen. Bladen 3-tallig, gesteeld, met aan den top getande 

 blaadjes. Steunbladen aan den voet vergroeid met den bladsteel. Kruid- 

 achtige planten. 



Biologische bijzonderheden. De vruchten der soorten, die gestekeld zijn, 

 worden verspreid, doordat zij aan voorbijloopende dieren blijven hangen. 



Bij de meeste soorten bevat de plant een vrij groote hoeveelheid tannine, 

 waardoor ze tegen slakkenvraat beveiligd blijven. 



De blaadjes worden bij avond tegen den stengel gedrukt, om ze tegen 

 koude te beschutten. 



In verband met de bestuiving hebben de bloemen een explosieinrichting. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Medicago. 



A. Een zijnerf, die evenwijdig aan den rug- (buiten-)naad bij de vrucht loopt, ontbreekt, 

 de van den buiknaad uitgaande aderen loopen uit in den rugnaad of in de stekels. 

 1. Zaden geel, roodgeel of bruin, nooit zwart. 



a. Bloemen klein. Peul eenzadig, niervormig, opgezwollen. Stijl tijdens den bloei- 

 tijd even lang als het vruchtbeginsel. Trossen veelbloemig. Peulen overlangs 

 geaderd M. Lupulina blz. 613. 



b. Bloemen vrij groot. Peul 1- tot veelzadig, recht, sikkel- of spiraalvormig 

 ineengerold. Windingen samengedrukt. Stijl tijdens den bloeitijd veel korter 

 dan het vruchtbeginsel. 



aa. Windingen der peul in het midden open of peul niet gewonden , doch alleen 



sikkelvormig gebogen. Overblijvende planten met houtigen wortel. 



a. Bloemen groot, violet of blauw, in langwerpige trossen. Bloemsteeltjes 



korter dan de kelkbuis. Blaadjes omgekeerd eirond of langwerpig. 



Stengels rechtopstaand of opstijgend. Peulen onbehaard of behaard 



met 2-3 spiraalwindingen il. sativa blz. 614. 



/?. bloemen vrij groot, geel, in korte trossen. Bloemsteeltjes langer dan 

 de kelkbuis. Blaadjes langwerpig-omgekeerd eirond tot lijnvormig. 

 Stengels liggend of opstijgend. Peul aanliggend behaard, recht, sikkel- 

 vormig, tot '■' , maal gewonden. Steunbladen vaak getand. 



H. falcata blz. 616. 



!) van het Latijnsche bijv. naamw. medicus, vr. medica, van Medio afkomstig. Volgens 

 Theophrastus leerden de ouden de Medicago sativa, de luzerne, eerst kennen na den 

 veldtocht van Darius in Medië. 



