620 



— PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Trigonella. 



A. Bloemen roodachtig-wit of witachtig. 



a. Bloemen 1-3 bijeen op bladokselstandige stelen, roodachtig-wit. Peulen lijnvormig, 



ongeaderd T. ornithopodioides blz. 620. 



T. orthoceras, blz. 620, heeft netvormig geaderde peulen en een rechtopstaanden 

 stengel, terwijl deze laatste bij T. ornithopodioides liggend of opstijgend is. Ook, 

 is de laatste plant onbehaard, terwijl de andere aangedrukt behaard is. 



b. Bloemen zittend of bijna zittend in de bladoksels, alleenstaand of in paren. Peulen 

 lijn-lancetvormig, langgesnaveld , met overlangsche nerven . T. gladiata blz. 620. 



B. Bloemen lichtblauw. Peulen Iangwerpig-eirond, overlangs geaderd. 



T. coerulea blz. 621. 



T. ornithopodioides') D. C. Vogelpoothoornklaver (fig. 749). 



Bij deze plant zijn de stengels liggend of opstijgend, evenals de geheele plant onbehaard. 



De bladen zijn langgesteeld , drietallig, glanzend, de 

 blaadjes zijn omgekeerd hartvormig, gezaagd. De steun- 

 bladen zijn lancet-priemvormig, gaafrandig, vliezig. 



De bloemen zijn roodachtig-wit, klein en staan 1-5 

 bijeen in de oksels van bladen met stelen, die korter zijn 

 dan die bladen. De kelktanden zijn bijna gelijk, langer 

 dan de kelkbuis. Van de bloemkroon is de vlag langer 

 dan de zwaarden en deze zijn korter dan de spitse kiel. 

 De bloemkroon is bijna blijvend. De peulen staan opge- 

 richt , zijn 6-15 mM lang en 2 mM breed. Zij zijn Iijn- 

 vormig-Iangwerpig, een weinig gebogen naar den afgeronden 

 top, ongeaderd, iets behaard, weinig langer dan de kelk 

 en 8-10-zadig. De zaden zijn klein, eirond, glad, zwart- 

 achtig. ©. 5-20 cM. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in grasland, vooral op zilten grond voor in West- en Zuid- 

 Europa en is bij ons alleen bij Oostkapelle, bij Bergen (N. H.) en op Vlieland gevonden. 



Trigonella ornithopodioides 



Fig. 749. 



T. orthoceras-) Karil. et Kiril. Rechte hoornklaver. 



Deze soort heeft een rechtopgaanden , aangedrukt behaarden stengel. De bladen zijn 

 drietallig, met omgekeerd eironde, aan den top getande blaadjes. De steunbladen zijn 

 half pijlvortnig, getand. 



De bloemen staan in trossen van 2-4, deze zijn ongesteeld en de bloemstelen zijn zeer 

 kort. De bloemen hebben elsvormige kelktanden , die iets langer dan de buis zijn en een 

 bloemkroon, die iets grooter dan de kelk is. De peulen zijn aangedrukt zacht behaard, 



lijnvormig, iets samengedrukt , recht, netvormig ge- 

 aderd, met mazen, die langgerekt zijn. Q. 



Voorkomen. De plant is afkomstig uit Transkaukasie' 

 en is bij ons een enkele maal ingevoerd, nl. te Groen- 

 hoven bij Leiden. 



T. gladiata ; )Stev. Zwaard hoornklaver (fig. 750). 

 Deze plant heeft een liggenden of opstijgenden, be- 

 haarden stengel. De drietallige bladen hebben wigvor- 

 mig-langwerpige , aan den top getande blaadjes en 

 gaafrandige steunblaadjes. 



De bloemen zijn witachtig, vrij klein (8-10 mM lang) 

 en staan alleen of in paren, ongesteeld in de bladoksels. 

 De kelk is sterk behaard, heeft gelijke tanden , die korter 

 dan de buis zijn. De vlag is langer dan de zwaarden 

 en dan de stompe kiel. De peul (fig. 750) is rechtop- 

 staand, 2-4 cM lang, lijn-lancetvormig, gebogen, 

 samengedrukt, behaard, met overlangsche, uitstekende 

 nerven en eindigt in een 1 a 2 cM langen snavel (fig. 750). De zaden, 4-10 in getal, zijn 

 eirond, zeer knobbelig en rossig. O. 5-25 cM. Mei, Juni. 



Trigonella gladiata. 

 Fig. 750. 



') ornithopodioides = vogelpootachtig 

 :; ) gladiata = van een zwaard voorzien. 



-) orthoceras = rechthoornig. 



