FAMILIE 78. 



— PAPILIONACEAE. — 



621 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Zuid-Europa voor op droge, 

 steenachtige plaatsen en is bij ons te .Middelburg aangevoerd waargenomen. 



Z e v e n g e t ij d e n k I a ver ( fig. 751 ). 



T. coerülea l ) Ser. (Melilotus coeruleus Desr.). 



Deze plant is naar boven verspreid behaard. 

 Zij heeft een penwortel . waaruit een rechtop- 

 gaande, enkelvoudige of naar boven vertakte. 

 iets kantige stengel komt. De bladen zijn drie- 

 tallig en bestaan uit rondachti^-ruitvormige, 

 stompe, weinig stekelpuntig-klein gezaagde blaad- 

 jes. De blaadjes der bovenste bladen zijn eirond- 

 langwerpig of langwerpig-Iancetvormig, alle zijn 

 kort gesteeld. De steunbladen zijn lancet-priem- 

 vormig. die der onderste bladen aan den voet 

 verbreed. 



De bloemen staan in langgesteelde hoofdjes- 

 achtige trossen en zijn rechtopstaand. De bloemen 

 hebben een 5-nervigen kelk en een lichtblauwe 

 bloemkroon, wier zwaarden langer dan de kiel 

 zijn, doch korter dan de vlag. De peulen sprin- 

 gen aan den buiknaad open, zijn langwerpig- 

 eirond, 1-2-zadig, toegespitst, overlangs geaderd, 

 verspreid aangedrukt kort behaard. ;• . 3-6 dM. 

 Juni . Juli. 



Volksnamen. Op Walcheren heet de plant 

 blommetjes van zeven kwartier, in Zeeuwsch- 

 Ylaanderen klaver van zeven getijden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant is inheemsen in het gebied der Middel- 

 landsche Zee. en wordt daar ook gekweekt. Bij 

 ons is zij alleen aangevoerd met graan op ver- 

 scheidene plaatsen. 



De plant wordt in Zwitserland gebruikt om aan de groene kaas haar aroma mede te 

 deelen. Zelfs in herbaria, die honderd jaar oud zijn, is de geur aan de gedroogde plant 

 nog merkbaar. 



Trigonella coerülea 



Fig. 751. 



1 vruchthoofdje. 



10. Melilotus ) L. Honigklaver. 



Kelk klokvormig met een buis met 5 of 10 nerven en 5 gelijke of onge- 

 lijke tanden. Bloemkroon afvallend. Vlag langer dan de zwaarden. Kiel 

 stomp. Meeldraden tweebroederig, met aan den top niet verbreede helm- 

 draden. Peul langer dan de kelk, kort, bolrond, ovaal of elliptisch, recht, 

 ongesnaveld, niet openspringend, l-of2-zadig, netvormig gerimpeld, soms 

 bijna dwars gerimpeld. 



Bloemen geel of wit, hangend, in lange aarvormige trossen, die gesteeld 

 zijn. Bladen 3-tallig. Blaadjes naar den top getand. Steunbladen aan den 

 voet met den bladsteel vergroeid. Planten niet of weinig behaard. 



Biologische bijzonderheden. Merkwaardig is voor dit geslacht de sterke 

 geur der bloemen , het is de geur van lieve vrouwe bedstroo (cumarin), ge- 

 mengd met honiggeur. Hierdoor en ook door haar kleur en door het ver- 

 eenigd zijn tot lange trossen, vallen de bloemen sterk op. 



') coerülea = blauw. -) van het Grieksche mêli: honig en lootos. Met den laatsten 



naam werden vroeger tal van bloemen aangeduid , die in het een of ander opzicht begeerd 

 werden (zie Lotus). 



