624 



PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 



De bloemen zijn bleekgeel, zeer klein (2-3 mM) en staan in dichte trossen, die langer 

 zijn dan de bladen. De bloemsteeltjes zijn korter dan de kelkbuis. De bloemen zijn klein, 

 geel, hebben een 5-nervige kelkbuis en van de bloemkroonbladen is de vlag langer dan 

 de zwaarden en de kiel, die even lang zijn. De peul (fig. 755) is hangend, onbehaard, 

 witachtig grijs, klein (2-3 mM), zeer stomp, bijna bolrond, met een kort stekelpuntje en 

 met onregelmatig wijd netaderige zijvlakken. 0. 1-4 dM. Mei— Juli. 



De plant heeft een sterken geur. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op vochtige . zandige plaatsen 

 in Zuid- en West-Europa voor en is bij ons op verschillende plaatsen met luzerne aange- 

 voerd. 



M. altissimus 1 ) Thuill. (M. officinalis -) Willd., M. macrorrhi'za :; ) P. Koch.). 



Gele honigklaver (fig. 756). 



Deze plant is kaal of van boven fijn behaard. Uit den penwortel komt 

 een rechtopgaande, vertakte stengel. 



De bladen hebben bijna gaafrandige steunbladen , 

 die even lang als of korter zijn dan de bladsteel. 

 De blaadjes zijn langwerpig tot lijnvormig, meest 

 afgeknot, van boven onbehaard, van onderen aan- 

 gedrukt behaard, verwijderd scherp gezaagd, die 

 der onderste bladen zijn omgekeerd eirond. 



De bloemen zijn welriekend, zij staan in lange 

 en dichte trossen in de bladoksels en zijn langer 

 dan de bladen, in wier oksels zij staan. De bloem- 

 steeltjes zijn langer dan de kelkbuis. Deze is 5- 

 nervig, bijna klokvormig. De kroonbladen zijn 

 goudgeel. De vlag is bruin gestreept, uitgerand, 

 aan den rand iets teruggebogen. De peul (fig. 756) 



is hangend, 4-6 mM lang, aan den bovennaad samengedrukt , bij rijpheid 



zwart. De zaden zijn eirond, van puntjes voorzien. O0. 6-12 dM. Juni — 



September. De plant heeft een sterken geur. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt aan rivieroevers en op vochtige plaatsen, 

 vooral in West- en Midden-Europa voor. Zij is 

 bij ons vrij algemeen , vaak ook op zilten grond. 



M. officinalis -j Desr. (M. arvénsis 4 ) Wallr.). Akke r- 

 honi-gklaver (fig. 757). 



Deze plant is kaal of naar boven verspreid be- 

 haard en heeft een opstijgenden of liggenden , 

 vertakten stengel. 



De bladen hebben bijna gaafrandige steunbladen 

 en scherp getande, stompe of afgeknotte blaadjes. 

 Die der onderste bladen zijn omgekeerd eirond, 

 die der bovenste langwerpig (ze zijn nooit zoo 

 smal als bij M. altissimus). De bloemen staan in trossen, die langer zijn 

 dan de bladen. De bloemsteeltjes zijn langer dan de kelkbuis (langer dan 

 bij M. altissimus). De bloemen zijn welriekend en hebben een 5-nervige 

 kelkbuis, terwijl de kroonbladen goudgeel zijn en iets lichter dan bij M. 

 altissimus, zij zijn zeer ongelijk. De peulen (fig. 757) zijn hangend, onbe- 



Melilotus altissimus 

 Fig. 756. 



I/Ielüotiis of3.cinalo 

 Fig. 757. 



') altissimus = zeer hoog. 



:; ) macrorrhiza — grootwortelig. 



-) officinalis = geneeskrachtig. 

 !) arvénsis = veld. 



