FAMILIE 78. — PAPiLIONACEAE. — 625 



haard, 3 mM lang, aan den bovenrand stomp gekield, bij rijpheid geelbruin. 



De zaden zijn ovaal, bruin en glad (niet als bij M. altissimus met puntjes). 

 00, ook O. 3-9 dM. Juni— October. De plant onderscheidt zich ook 

 nog van M. altissimus door de dunnere, lossere bloemtrossen. De plant 

 riekt zeer sterk, evenals deze. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa voor op bebouwde en onbebouwde gronden , vooral op leemgrond 

 en is ook bij ons vrij algemeen. 



M. albus ') Desr. Witte honigklaver (fig. 758). 



Deze soort heeft een penwortel, waaruit een rechtopstaande, bijna onbe- 

 haarde, vertakte stengel komt. 



De bladen hebben priem-borstelvormige, gaaf- 

 randige steunbladen (soms hebben de onderste aan 

 den voet aan weerszijden 1 of 2 tanden). De 

 blaadjes zijn getand, boven bijna afgeknot met een 

 klein stekelpuntje, zij zijn bij de onderste bladen 

 omgekeerd eirond, bij de bovenste langwerpig- 

 lancetvormig tot lijnvormig. Het topblaadje heeft 

 een veel langer steekje dan de zijblaadjes. 



De bloemen zijn wit, welriekend en staan in 

 verlengde en dichte trossen, die langer zijn dan 

 het blad, in wiens oksel zij staan. De bloemsteel- ' Memou» au>u« 

 tjes zijn half zoo lang als de kelk. De buis van Flg - m 



deze is 5-nervig, bijna klokvormig. Van de bloemkroon zijn de zwaarden 

 ongeveer even lang als de kiel , korter dan de 2-lobbige vlag. De peulen 

 (fig. 758) zijn 4 mM lang, hangend, aan den bovennaad stomp gekield, 

 bij rijpheid zwart. De zaden zijn afgerond en glad. ©G- 3-15 dM. Juni — 

 September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op zandgrond, ook langs de rivieren voor en is bij ons vrij algemeen, 

 vooral langs wegen en dijken. 



M. ruthénicus -) M. B. Rutheensche honigklaver. 



Deze plant heeft een rechtopstaanden , kantigen stengel. De bladen hebben borstelvor- 

 mige, gaafrandige steunblaadjes en de blaadjes zijn zachtstekelig , bij de onderste bladen 

 omgekeerd eirond, verwijderd gezaagd, bij de bovenste langwerpig-lijnvormig en bijna 

 gaafrandig. 



De bloemen zijn wit en staan in zeer losse, lange, armbloemige trossen. De bloem- 

 steeltjes zijn langer dan de kelk. Van de bloemkroon zijn de zwaarden en de kiel bijna 

 even lang als de vlag. De peulen zijn eirond, samengedrukt, netvormig gerimpeld, meest 

 eenzadig. OO. 3-15 dM. Juni , Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Zuid-Rusland voor en is bij 

 ons aangevoerd bij Amsterdam gevonden. 



11. Trifóliuin ) L. Klaver. 



Kelk buis- of klokvormig, met 5 gelijke of ongelijke tanden. Bloemkroon 

 bijna steeds verdrogend, met kroonbladen , die meest beneden alle tot een 

 buis zijn vergroeid, soms is de vlag vrij. De zwaarden zijn van voren vrij 

 en langer dan de stompe kiel. Meeldraden 2-broederig, met aan den top 



•) albus = wit. -) ruthenicus = Rutheensche. :: ) van het Latijnsche tri: drie 



en folium: blad, omdat de bladen drietallig zijn. 



Heukels , Flora. 40 



