630 



— PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 





ook in blijft (fig. 760). Bereikt de bol den bodem niet, dan laat hij los van den steel en 

 wordt door den wind voortgerold. O. 5-25 cM. April— Juli. 



Biologische bijzonderheid. De bloemen dezer soort kunnen ook vruchten vormen, als zij 

 door eigen stuifmeel bestoven zijn. 

 De vruchten, die in den bodem geboord zijn, bevatten zaden, die op de plaats zelve 



ontkiemen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op droge grasvlakten en op 

 zonnige heuvels in West- en Zuid-Europa voor. Bij ons is zij aangevoerd, n.1. op een 

 met sumac uit Palermo bemest klaverland bij Apeldoorn en verder op een paar plaatsen 

 op Walcheren (Domburg, Westkapelle, Retranchement) en bij Bergen op Zoom. 



T. arvénse ! ) L. Hazepootje (fig. 761). 



Deze plant is wit- of rossig behaard met aangedrukte haren. Uit den 

 penwortel komt een rechtopstaande of uitgespreide, 

 van den voet af vertakte stengel , die verwijderd 

 bebladerd is. 



De steunbladen der onderste bladen zijn lancet- 

 priemvormig, die der hoogere uit een eironden voet 

 priemvormig. De blaadjes zijn lijnvormig-lang- 

 werpig of langwerpig, naar den voet wigvormig 

 versmald, zwak getand. 



De bloemen vormen lang fluweelachtig behaarde, 

 eironde of langwerpige, later rolronde, stompe 

 aren. Deze zijn gesteeld, zonder bladen er onder. 

 Door de lange, sterk behaarde kelktanden (fig. 761) 

 zijn de kleine bloemkronen niet dadelijk te zien en 

 daardoor heeft de geheele aar een eigenaardig wit- 

 grauw uiterlijk. De kelkbuis is dicht afstaand 

 behaard, de kelktanden zijn priem-borstelvormig, zonder nerven, 3-4 maal 

 zoo lang als de buis, lang behaard, zij staan, als de vrucht rijp is, iets 

 af en zijn bijna gelijk en meest roodachtig-violet. De bloemkroon is wit, 

 later rosé, zeer klein, kleiner dan de kelk. De vruchtkelk heeft een bol- 

 ronde, sterk behaarde' buis, de peul blijft er ingesloten, is rond, onbehaard 

 en 1- of 2-zadig. O. 7-30 cM. Juli— Herfst. 



De variëteit ténuis -) (T. gracile :; ) Thuill.) is veel teerder, heeft weinig 

 behaarde stengels en bladen en een bijna of geheel onbehaarden kelk, die 

 4 mM lang is. 



Biologische bijzonderheden. De kleine bloemen hebben een nauwelijks 

 2 mM lange buis, zij worden vooral door bijen, doch ook wel door vlinders 

 bezocht, doch zijn ook bij zelfbestuiving vruchtbaar. 



De plant is een echte xerophyt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op droge, zan- 

 dige plaatsen in geheel Europa voor en is op dergelijke plaatsen ook bij 

 ons algemeen. De var. is alleen bij 's-Gravenhage gevonden. 



T. striatum >) L. Gestreepte klaver (fig. 762). 



Deze plant is dicht behaard en heeft een rechtopstaanden of opstijgen- 

 den, vaak vertakten stengel. 



De onderste bladen zijn lang gesteeld, de bovenste korter. Het vrije 

 deel der steunbladen is uit eironden voet priemvormig (fig. 762). De blaadjes 

 der onderste bladen zijn omgekeerd hartvormig of omgekeerd eirond, die 



Trifolium arvense 

 Fig. 761. 



J ) arvense = veld. -) tennis = tenger. :! ) gracile = slank. ') striatum = gestreept. 



