FAMILIE 78. 



- PAPIUONACEAE. - 



631 



Trifolium strialum 

 Fig. 762. 



7-30 cM. Mei— Juli. 



der bovenste langwerpig- wigvormig, zij zijn naar voren getand of gaaf- 

 randig, mei zijdelingSChe nerven, niet naar buiten gebogen, aan weers- 

 zijden behaard. 



De bloemen staan in eironde, ten laatste bijna 

 cylindrische aren. De aren zijn bijna zittend , dus 

 door het bovenste paar bladen omhuld, zij staan 

 gewoonlijk ieder afzonderlijk. De kelkbuis (fig. 762) 

 is 10-nervig, dicht ruw behaard , tijdens den vrucht- 

 tijd opgeblazen met open, doch een weinig inge- 

 snoerde, keel. De kelktanden zijn lancet-priem- 

 vormig, stijf, doornig genaaid, korter dan of even 

 lang als de bloemkroon, weinig ongelijk, de 

 onderste even lang als de buis. De bloemen zijn 

 klein en laten gemakkelijk los, als zij rijp zijn. 

 De bloemkroon is rosé, even lang als of langer 

 dan de kelk. De vlag is grooter dan de zwaarden, 

 deze nauwelijks langer dan de kiel. Meest O O. 



De variëteit ,5. tenuif lorum ') Ten. valt op door haar veel krachtiger bouw, 

 zij heeft tot 100 stengels. De stengels zijn afstaand behaard. De bladen 

 hebben kort toegespitste, gaffelsgewijs 7-9-nervige steunblaadjes en omge- 

 keerd eironde, wigvormig versmalde blaadjes. De hoofdjes zijn lang cy- 

 lindrisch, langer dan bij de soort, dichtbloemig. De kelk is aangedrukt 

 behaard, weinig opgezwollen. De kelktanden zijn bijna doornig, onderling 

 gelijk en ook even lang als de kelkbuis. De kroonbladen zijn helderrose 

 en steken slechts met het voorste deel der vlag buiten den kelk uit. De 

 vlag is aanzienlijk langer dan de zwaarden en de kiel. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt op droge, zan- 

 dige en leemachtige gronden in geheel Europa voor en is bij ons vrij 

 zeldzaam. De var. is alleen op den St. Pietersberg gevonden. 



T. scabrum -) L. Ruwe klaver (fig. 763). 



De plant is fijn en kort behaard. Uit den wortel komen verscheidene heen en weer 

 geboden, draadvormige, uitgespreid liggende of opstijgende, 

 vrij sterk vertakte stengels. 



De bladen staan vrij ver uiteen, zijn vrij kort gesteeld 

 en fijn grijs behaard. Het vrije deel der steunbladen (fig. 

 763) is uit een breeden voet lancetvormig toegespitst. De 

 blaadjes zijn klein, omgekeerd eirond of langwerpig- 

 wigvormig. Zij zijn vrij hard, getand en hebben de zijde- 

 lingsche nerven naar buiten gebogen. 



De bloemen zijn klein, witachtig, blijvend en staan in 

 kleine, eironde, armbloemige hoofdjes, die naar den voet 

 versmald en door de bovenste, niet verbreede steunblaadjes 

 omgeven zijn. De kelk (fig. 763) is behaard, lederachtig, 

 meest sterk geribd en heeft in den vruchttijd een cylin- 

 drische buis met een keel, die door 2 verheven plooien 

 samengesnoerd is. De kelktanden zijn kort en stijf be- 

 haard, wat naar buiten gekromd, lancetvormig, genaaid, 

 stijf, bijna stekend, de onderste zijn langer dan de buis. 

 De bloemkroon is korter dan de kelk. De peul is 1-zadig. Het zaad is geel , glanzend. O. 

 5-25 cM. Mei— Juli. 



De plant lijkt wel een dwergvorm van T. pratense te zijn. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in droge grasvelden en op heuvels 



TrifoUum scabrum 

 Fig. 763. 



x ) tenuiflorum = fijnbloemif 



-) scabrum = ruw. 



