FAMILIE 78. 



PAPILIONACEAE. 



635 



Trifolium ochroleucum 

 Fig. 768. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in weiden en aan beken in Zuid- 

 en Oost-Europa voor. Bij ons is zij alleen aangevoerd nl. bij Deventer, Apeldoorn, Nij- 

 megen, Overschie en Middelburg. 



T. ochroleucum') L. Geelwitte klaver (fig. 768). 



De plant is zacht behaard. Uit den wortel komen bloeiende en niet-bloeiende stengels. 

 Deze zijn afstaand behaard , uit een opstijgenden voet 

 rechtopstaand, vaak vertakt, naar boven weinig bebladerd. 



De bladen zijn meest lang gesteeld met ruw behaarden 

 steel, de bovenste zijn tegenoverstaand. Het vrije deel der 

 steunbladen is lancet-priemvormig, gewimperd. De blaadjes 

 zijn langwcrpig-elliptisch tot lancetvormig, onduidelijk ge- 

 tand , aan weerszijden behaard, gewimperd. 



De bloemen zijn groot of vrij groot, staan in alleen- 

 staande aren, die bolrond en ten slotte langwerpig zijn. 

 Zij zijn zittend of kort gesteeld, hebben dus meest een 

 blad aan den voet en staan eindelings. De bloemen zijn 

 16-20 mM lang en staan rechtop. Zij hebben een 10-ner- 

 vige, afstaand ruw behaarde kelkbuis, waaraan lancet- 

 priemvormige, stijve, bijna stekende, 3-nervige tanden 

 zitten , waarvan de onderste even lang is als de kelkbuis 

 (fig. 768). De bloemkroon is geelwit, 2 maal zoolang als 

 de kelk en h^eft een vlag, die 2 maal zoolang is als de 

 zwaarden. De vruchtkelk is langwerpig en heeft een door 



2 zijdelingsche knobbels ingesnoerde keel, terwijl de tanden afstaan, behalve de onderste, 

 die neergebogen en veel langer is dan de andere. ^-. 3-4.5 dM. Juni , Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in weiden, bosschen, aankanten 

 van wegen, vooral op kalkgrond in West-, Midden- en Zuid-Europa voor en is bij ons 

 alleen bij Haarlem, aangevoerd, aangetroffen. 



T. supinum -, Savi. (T. reclinatum :; ) Kit.) Uitgespreide klaver. 



Deze soort heeft een Iiggenden of opstijgenden, aanliggend behaarden, vertakten stengel. 



De bladen zijn lang gesteeld en hebben sterk gewimperde, lijnvormige, spitse, 3-nervige 

 steunbladen, terwijl de onderste bijna priemvormig zijn. De blaadjes zijn elliptisch, lang- 

 werpig of omgekeerd eirond, aan weerszijden aangedrukt behaard. 



De bloemen staan in kleine, eironde hoofdjes, die langgesteeld zijn. Zij hebben een 

 beneden 10-nervigen, kalen kelk en een rosé gekleurde bloemkroon, die langer is dan de 

 kelk en waarvan de vlag veel langer is dan de zwaarden en de kiel. De vruchtkelk is in 

 de keel door een kraakbeenig, behaard uitsteeksel gesloten en heeft stijf afstaande, ge- 

 wimperde, priemvormige kelktanden. O. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in Zuid-Europa voor en is bij ons bij Middelburg (terrein 

 eener meelfabriek) aangevoerd gevonden. 



T. maritimum l ) Huds. Zeeklaver (fig. 769). 



Deze plant is behaard en heeft een rechtopstaanden of 

 opstijgenden, vertakten, dunnen, verwijderd bebladerden 

 stengel. 



De bovenste bladen zijn tegenoverstaand en gesteeld. 

 De steunbladen (fig. 769) zijn smal, het vrije deel is lancet- 

 priemvormig, toegespitst, langer dan het vergroeide deel. 

 De blaadjes der onderste bladen zijn langwerpig-wigvormig. 

 uitgerand, die der bovenste breed lancetvormig of lancet- 

 wigvormig, vrij stomp, nauwelijks getand. 



De bloemen zijn witachtig rosé en staan in vrij kleine 

 (10-14 mM breede), eerst bolronde, later eironde, alleen- 

 staande, gesteelde, zeldzaam zittende hoofdjes. De bloem- 

 kroon is 3 maal zoolang als de kelk en heef: een vlag, die l 1 ■> maal zoolang is als de 

 kiel. De vruchtkelk (fig. 769) is zeer vergroot, buis-klokvormig, onbehaard, 10-nervig met 

 kruidachtige, behaarde, uitgespreide, stijve, ei-lancetvormige, toegespitste, zwak 3-nervige. 



Trifolium maritimum 

 Fig. 769. 



i) ochroleucum = geelwitachtig. -) supinum = op den rug liggend. 



natum = teruggebogen. 4 ) maritimum = zee. 



:! ) recli- 



