638 



PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 



Trifolium angustifólium 



Fig. 774. 



heuvels voor in West-, doch vooral in Zuid-Europa. Bij ons wordt zij 

 gekweekt en ook nog al eens verwilderd gevonden. 



T. angustifólium ') L. Smalbladklaver (fig. 774). 



Deze plant heeft een krachtigen, rechtopgaanden stengel, die evenals alle deelen der 



plant aanliggend behaard is. 



De drietallige bladen hebben smalle, lancet-priemvormige 

 steunblaadjes, waarvan het vrije deel lancet-priemvormig is 

 en blaadjes, die alle lijn- of lijn-lancetvormig, spits, kort 

 gesteeld en gaafrandig zijn. 



De bloemen zijn rosé, vrij klein en staan in groote, 

 langwerpig-kegelvormige of cylindrische aren, die gesteeld 

 zijn, eindelings staan en alleenstaand zijn. De kelk (fig. 

 774) is borstelig ruw behaard, de bloemkroon is omstreeks 

 even lang als de kelk en bleekrood. De vruchtkelk bestaat 

 uit een langwerpige, zijdeachtig behaarde buis met be- 

 haarde, afstaande, spitse, stijve, priemvormige tanden, die 

 iets ongelijk zijn en in een gele en gladde punt eindigen; 

 de keel is door lipvormig naar binnen stekende knobbels 

 gesloten. De onderste kelktand is langer dan de bloem- 

 kroon, de andere zijn iets korter. O. 1-4 dM. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op dorre, zandige plaatsen in 

 Zuid-Europa voor en is bij ons alleen aangevoerd gevonden op een klaverveld te Apel- 

 doorn, dat met sumac, afkomstig uit Palermo, bemest was. 



T. fragiferum-) L. Aardbei klaver (fig. 775). 



Deze plant is bijna kaal. Zij heeft een kruipenden, vertakten, dicht 



opeenstaand bebladerden stengel. 



De bladen zijn langgesteeld met vooral van 

 boven iets behaarde stelen en lancetvormige, 

 genaaide steunblaadjes. De blaadjes zijn ovaal 

 of rond-omgekeerd eirond, sterk generfd en 

 stekelpuntig getand. 



De bloemen staan in bijna bolronde, dichte 

 hoofdjes, wier stelen langer zijn dan de bladen,, 

 in wier oksels zij staan. Zij zijn, als de vrucht 

 rijp is, behaard. Zij hebben een veeldeelig om- 

 windsel van lancetvormige, spitse blaadjes, die 

 even lang zijn als de kelk. De bloemen zijn 

 zeer kort gesteeld. De kelk (fig. 775) is dicht 

 wit behaard, de 2 bovenste tanden zijn recht 

 naar voren gestrekt en langer. Het deel van den kelk, waaraan die 2 

 langste tanden staan, verwijdt zich tegen dat de vrucht rijp wordt, tot een 

 vrij grooten zak (4 mM) (fig. 776) , die fraai netvormig ge- 

 aderd en sterk behaard is. De 2 kelktanden blijven aan 

 den top staan , maar komen door den groei van de kelkbuis 

 geheel naar beneden te staan. Die zakvormige verwijding 

 van den kelk, die groengeel of purperrood gekleurd is, 

 geeft aan het bloemhoofdje tijdens den vruchttijd een Tnfoh p™ 7 r 7 g gl erum 

 eigenaardig uiterlijk, zoodat het wel wat op een aardbei b vmchthoofdje. 

 gelijkt (daarop slaan natuurlijk de namen). Van de vleeschkleurige bloem- 

 kroon is de vlag samengevouwen , aan den top uitgerand, dubbel zoo groot 

 als de kiel en de zwaarden zijn aan den top afgerond, weinig langer dan 



Trifolium fragiferum 

 Fig. 775. 



] ) angustifólium = smalbladig. 



-) fragiferum = aardbeidragend. 



