640 



— PAPILIONACEAE. — 



FAMILIE 78. 



Trifolium vesiculósum 

 Fig. 779. 



punten, die in het vilt verborgen zijn. De peul (fig. 778) is ingesloten, ongesnaveld en 

 bevat bleeke, gevlekte zaden. O. 5-15 cM. April— Juni. 



Deze plant is als het ware een dwergvorm van de vorige. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 op droge, zandige plaatsen aan de Middellandsche Zee 

 voor en is bij ons alleen op een klaverland te Apeldoorn, 

 dat met sumac uit Palermo bemest was, gevonden. 



T. vesiculósum ') L. Blaasklaver (fig. 779). 

 Deze plant is onbehaard en heeft een rechtopstaanden, 

 vertakten stengel. De blaadjes der onderste bladen zijn 

 omgekeerd eirond, die der bovenste elliptisch-Iancetvormig, 

 zij zijn sterk generfd en spits fijn getand. Het vrije deel 

 der steunbladen is lancetvormig, draadvormig toegespitst. 

 De bloemen zijn purperrose, zittend, in ten slotte groote, 

 ovale, onbehaarde, eindelingsche hoofdjes. De bloem- 

 kroon is vliezig, 2 a 3 maal zoolang als de kelk. Van de 

 vlag is de plaat 2 maal zoolang als de nagel. De vrucht- 

 kelk is opgeblazen, netvormig geaderd met vele nerven en 

 5 bijna gelijke tanden, die evenlang als de kelkbuis zijn. De peul (fig. 779) steekt uit den 

 kelk, is gesnaveld en 2-4-zadig. O. 2-7 dM. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op begraasde plaatsen in Zuid- 

 Europa voor en is bij ons alleen, met graan aangevoerd, bij Nijmegen gevonden. 



T. hybridum-; L. Basterdklaver (fig. 780). 



Deze plant heeft bloeiende en niet bloeiende stengels. Deze zijn opstij- 

 gend, hol, kaal, vertakt, vrij verwijderd bebladerd. 



De onderste bladen zijn langgesteeld. De bladen hebben eironde, ge- 

 leidelijk in een naald toegespitste, kruidachtige steunbladen en omgekeerd 



eironde of eirond-langwerpige, klein gezaagde 

 blaadjes met omstreeks 20 aderen aan weers- 

 zijden. 



De bloemen staan in rondachtige, dichte 

 hoofdjes, op stelen, die circa 2 maal zoo lang 

 zijn als de bladen, in wier oksels zij staan- 

 De bloemsteeltjes zijn na den bloei teruggeslagen, 

 de binnenste zijn 2 a 3 maal zoo lang als de 

 kelkbuis. De kelk is onbehaard, half zoo lang 

 als de bloemkroon. Hij heeft priemvormige tan- 

 den, waarvan de beide bovenste langer zijn dan 

 de andere. De bloemkroon is eerst wit, later 

 rosé. Daarom zijn de hoofdjes van binnen wit, 

 van buiten rosé, later na het terugslaan der 

 bloemen zelfs bruinachtig. De peul (fig. 780) is 3-zadig. 2J.. 3-9 dM. 

 Mei— September. 



De variëteit /3. élegans'>) (T. élegans :; ) Savi) (fig. 781) heeft een liggenden, 

 gevulden, naar boven iets behaarden stengel, eirond-lancetvormige steun- 

 bladen en blaadjes met aan weerszijden circa 40 aderen. De bloemen zijn 

 lichtrose, later donkerder. De peul is meest 2-zadig. In het geheel is de 

 plant slanker en sierlijker dan de soort. 1\. 3-4,5 dM. Juni, Juli. 



Trifolium hybridum 

 Fig. 780. 



') vesiculósum = blaasdragend. -') hybridum = basterd. Deze naam slaat op de 



vroegere meening, dat de plant een bastaard zou zijn van T. pratense en T. repens. Die 

 meening is onjuist gebleken, maar toch maakt de plant werkelijk den indruk van een 

 tusschenvorm tusschen beide genoemde soorten. :; ) elegans = sierlijk. 



