642 — PAPILIONACEAE. — FAMILIE 78. 



zwak zijn. Deze nagels zijn voor het grootste deel met de boven gespleten 



meeldraadbuis vergroeid. 

 De vlag en de zwaarden bewerken het terugkeeren in den oorspronkelijken 

 stand. De breede nagel der vlag omsluit nl. de 

 overige kroonbladen en den meeldraad- en stamper- 

 koker geheel en voert den voet dier deelen door 

 zijne elasticiteit na het ophouden der drukking in 

 den vorigen stand terug. De voorste deelen der 

 kroonbladen met de buis der meeldraden worden 

 teruggevoerd , doordat de zwaarden 2 elastische 

 blazen bezitten, die op de bovenzijde van den meel- 

 Trifoiium repens draadkoker dicht naast elkaar liggen. 



Fig. 783. öö 



; bloem na verwijdering van Om den honig te bereiken , moeten de insecten den 

 keik en via g van boven ge- k op nder de vlag steken. Daarbij hebben zij geen 



zien, 2 rechter zwaard van K ö J J ° 



de binnenzijde gezien. andere steunplaats dan de zwaarden, deze drukken 



a toegangen tot den honig, .. , , . . , , , , , 



c naar binnen gaande plooien zij met de kiel naar beneden en de vlag naar boven. 

 dwieiSk^5"oJ?én W d e errwïïi-- Daarbij komen meeldraden en stempel uit de kiel en 

 den & passen, ƒ stempel, v d aar <j e stempel iets boven de meeldraden uitsteekt, 



blaasvormige opzwelling aan r ...... 



den voet van den bovenrand is kruisbestuiving verzekerd. Deze schijnt hier abso- 

 luut noodig, de bloemen zijn door eigen stuifmeel 

 onvruchtbaar. Het zijn vooral bijen, die geregeld komen, de bestuiving 

 door vliegen en vlinders is meer toevallig. 



Vaak neemt men bij T. repens antholyse (bloemoplossing), zoog. ver- 

 groening waar. Het is hier vooral de stamper, die een vervorming heeft 

 ondergaan , waarmede echter meestal een mindere ontwikkeling der andere 

 bloemdeelen gepaard gaat. De bolronde of ellipsoïdische eitjes, die in 

 het gesloten vruchtbeginsel aan de randen der vergroeide vruchtbladen 

 zitten, zijn aan het nu open liggend vruchtblad door vlakke, bladachtige 

 groene deelen vertegenwoordigd en doen zich als kleine blaadjes voor. 

 Deze blaadjes zijn niet opgerold of samengevouwen , maar van de vlakte 

 er van verheft zich de eikern of liever een weefsellichaam, dat met de kern 

 overeenkomt met een wal er om heen. Die ringwal moet als binnenste 

 eivlies beschouwd worden , terwijl het buitenste eivlies vlak is geworden 

 (het blaadje). 



Hoe afhankelijk dit gewas is van omgevende, blijkt hieruit, dat de blad- 

 stelen, die uit den kruipenden stengel komen, zoo noodig 28 cM lang 

 worden en de bloemdragende stengel wel tot 55 cM, om de bladschijven 

 en de bloemen voldoende aan het licht bloot te stellen. 



Volksnamen. De namen witte klaver, steenklaver en schapebloem zijn 

 vrij algemeen, op de Veluwe en in Utrecht spreekt men van kemp, in 

 Friesland van koeiebloem, bij Hindeloopen van bargebloem, in den Achter- 

 hoek van Gelderland van kruipklaver en in Zuid-Limburg van witte klie. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in weiden en 

 aan wegen in geheel Europa voor en is ook bij ons algemeen. De var. is 

 alleen bij 's Hertogenbosch gevonden. 



T. glomeratum ') L. Kluwenklaver (fig. 784). 



Deze plant is onbehaard en heeft een liggenden of rechtopgaanden, dunnen, zwak ver- 

 takten, verwijderd bebladerden stengel. 



!) glomeratum = tot een kluwen opeengehoopt. 



