650 



— PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 



(ongeveer 25 mM lang), bleekgeel (de zwaarden zijn donkerder). De onderste bloemstelen 

 zijn 3 a 4 maal zoo lang als de bladen, in wier oksels zij staan en hebben een klein 

 blaadje aan den top. 



In de bloemen is de kelk cylindrisch met gewimperde tanden, die de helft van de lengte 

 der buis hebben en is de bloemkroon 2 maal zoo lang als de kelk (fig. 793). De peul is 

 35-80 mM lang en 5 mM breed, veelzadig, bijna glad met 4 vlakke vleugels, die omstreeks 

 i 4 maal zoo breed zijn als de peul. "4. 1—3 dM. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in vochtige weiden en moe- 

 rassen, vooral op zilten, kalkachtigen en leemgrond in Midden- en Zuid-Europa voor en 

 is bij ons alleen in het Haagsche bosch en bij Rotterdam gevonden'. 



14. Glycyrrhiza ') L. 



G. glabra-) L. Zo e th out (fig. 794). 



De plant is kruidachtig en bijna onbehaard. Zij heeft een houtigen wortel, die diep in 

 den bodem gaat. Daaruit komen eenige rechtopgaande, krachtige, vertakte, naar boven 



ruwe, los bebladerde stengels. 



De bladen zijn oneven gevind, 4-8-jukkig. De blaadjes 

 zijn ovaal-elliptisch of langwerpig, gaafrandig, van on- 

 deren kleverig, stomp met een stekelpunt. De steun- 

 bladen ontbreken, doch in plaats daarvan vindt men 

 aan weerszijden van den voet van den, van een groef 

 voorzienen bladsteel, twee roodachtige knopjes. 



De bloemen zijn vrij klein en staan in groot aantal 

 bijeen in losse aarvormige, cylindrische trossen op 

 okselstandige stelen, die half zoo lang zijn als de 

 bladen, in wier oksels zij staan. Zij zijn lila gekleurd 

 met een witte of bleeklilakleurige vlag. De kelk is 

 klierachtig, buisvormig, aan den voet bultig, 2-lippig 

 met 5 ongelijke, lancetvormige tanden, die langer dan 

 de buis zijn. Van de bloemkroon is de vlag opgericht, 

 langwerpig, langer dan de zwaarden, die op hun beurt 

 welke uit 2 vrije bladen bestaat. De meeldraden zijn 2- 

 De peul is langwerpig, onbehaard', sterk samengedrukt, 

 fijn geaderd, 2-4-zadig. De zaden zijn lensvormig. 4. 5-18 dM. Juli, Augustus. 



Biologische bijzonderheid. De deelen van het samengestelde blad slaan na zonsonder- 

 gang naar beneden om en bedekken elkaar met de rugvlakten. Daardoor wordt overmatige* 

 afkoeling gedurende den nacht tegengegaan. 



Volksnamen. Behalve de naam zoethout, die algemeen in gebruik is, worden de namen 

 swieteprikke, swietehout en prikswiethout in Friesland, lickorisse (drop = lekkeris) in Gro- 

 ningen, krissie en lakrits in Zuid-Limburg, sep in het Oosten van Noord-Brabant en 

 canessenhout in het Land van Hulst gebruikt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Zuid-Europa aan slooten en 

 in weiden voor. 'Bij ons wordt zij gekweekt en is op Zuid-Beveland, in het Oostelijk deel 

 van Zeeuwsch-Vlaanderen, bij Zevenbergen en Klundert verwilderd gevonden. 



Glycyrrhiza glabra 

 Fig. 794. 



langer zijn dan de spitse kiel, 

 broederig. De stempel is schuin. 



15. Galéga 3 ) L. 



43. officinalis ') L. Galigaan (fig. 795). 



Deze plant is kruidachtig en onbehaard. Uit den wortel komen een vrij groot aantal 

 rechtopgaande, vertakte, los bebladerde stengels. 



De bladen zijn oneven gevind, 4-8-jukkig. Zij hebben vrij groote, half pijl-lancetvormige 

 steunblaadjes met een lange stekelpunt en omgekeerd eironde, langwerpige of lancetvor- 

 mige , stekelpuntige blaadjes. 



De bloemen zijn vrij groot, hangend en staan in grooten getale in langwerpige, recht- 



*) van het Grieksche glykus: zoet, rhiza: wortel, hetgeen slaat op de eigenschap van 

 den wortel, die ook in den Nederlandschen naam zoethout is uitgedrukt. -) glabra = 



onbehaard. :! ) van het Grieksche gala: melk en agoo: brengen. Het zou een voeder- 



plant zijn, die de afscheiding van melk bevordert. ■') officinalis = geneeskrachtig. 



