654 — PAPILIONACEAE. — FAMILIE 78- 



kort zijn als de bladen, in wier oksels zij staan. De kelk is onbehaard, 

 klokvormig, met kelktanden , die korter zijn dan de kelkbuis (fig. 800). De 

 peul is 30 a 35 mM lang, 5 mM breed, opgericht, lijnvormig, bijna drie- 

 kantig, beneden diep gegroefd, gebogen, toegespitst, onbehaard (fig. 800). 

 De verschillende peulen eener bloeiwijze staan dicht opeen, zij zijn samen- 

 neigend. De zaden zijn boonvormig. 3-12 dM. 2|- J un ' — September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en 

 op grazige en onbebouwde plaatsen in Midden-Europa voor. Bij ons is zij 

 het meest in het kreupelhout in heuvelachtige streken gevonden, nl. in de 

 omstreken van Nijmegen, bij Hilversum en in Zuid-Limburg. 



A. Onobry'chis ') L. Esparce tte-ho!cjespeul (fig. 801). 



Deze plant is witachtig aanliggend behaard. Zij heeft een opstijgenden stengel. 



De bladen zijn oneven gevind, 8-12-jukkig. De blaadjes 

 der hoogere bladen zijn langwerpig, die der onderste 

 eirond, uitgerand. De steunbladen der bovenste bladen 

 zijn eirond-lancetvormig, zij zijn zoo vergroeid , dat zij 

 den stengel omvatten. 



De bloemen zijn blauwachtig purper, vrij groot, opge- 

 richt en zitten ten getale van 10-20 in omgekeerd eironde, 

 dichte trossen, die ten slotte verlengd zijn en aan stelen 

 staan, die langer zijn dan de bladen, in wier oksels zij 

 zitten. De kelk is behaard, buisvormig met lancetvormige 

 tanden, die 3-5 maal zoo kort zijn als de buis. De vlag 

 is lijnvormig-Iangwerpig, afgeknot, veel langer dan de 

 zwaarden (fig. SCI). De peulen zijn 10-12 mM lang, 5 

 mM breed, uit den kelk stekend, opgericht, ovaal-lang- 

 "\, werpig toegespitst, ruw behaard (fig. 801). z\.. 2-5 dM. 



fistragalua Oncbrychis Juli— September. 



,g ' Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 



op de bergen in Midden- en Zuid-Europa voor. Bij ons wordt zij wel als sierplant aan- 

 gekweekt, doch waar zij bij ons in het wild is gevonden, is zij waarschijnlijk wel aange- 

 voerd, nl. alleen bij Rotterdam en Arnhem. 



19. Coronilla -) L. Kroon kruid. 



Kelk kort klokvormig, 5-tandig, de 2 bovenste tot bijna 2an den top 

 vergroeid, daardoor bijna 2-lippig. Kroonbladen langgenageld. Kiel ge- 

 kromd en toegespitst gesnaveld. Meeldraden 2-broederig, de langste aan 

 den top verbreed. Peul lijnvormig, recht of gebogen, cylindrisch of hoekig, 

 onbehaard, verdeeld in ovale, eenzadige leden, die zich bij rijpheid scheiden. 

 Zaden langwerpig of cylindrisch. Bloemen geel of violet, vrij groot, in 

 schermen, op lange, okselstandige stelen. Bladen oneven gevind, zelden 

 3-talIig met gaafrandige blaadjes en vrije of onderling vergroeide steun- 

 bladen. 



Kruiden of houtige, onbehaarde planten. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Coronilla. 



A. Bloemen wit, rosé en violet, in schermen van 10-15. Bladen oneven gevind, 7-12-jukkig. 

 Peulen bij rijpheid opgericht. . C. varia blz. 655. 



B. Bloemen geel, 2-4 bijeen op stelen. Bladen enkelvoudig of bestaande uit 3 ongelijke 

 blaadjes, waarvan het topblaadje zeer groot is. Peulen uitgespreid. 



C. scorpioides blz. 656. 



>) Onobrychis = ezelvoeder. -> verkleinwoord van het Latijnsche woord corona: 



krans. Dit slaat op het in een krans staan der bloemen bij C. coronata. 



