658 



PAP1LI0NACEAE. 



FAMILIE 78, 



De bovenste bladen zijn zittend, die onder aan den stengel zijn 12-15- 

 jukkig, de hoogere zijn 6-9-jukkig. De blaadjes der onderste bladen zijn 

 elliptisch, die der hoogere zijn langwerpig-lancetvormig, alle zijn van 



steunbladen voorzien en puntig. 



De bloemen zijn lila en staan 2-5 bijeen op 

 stelen, die omstreeks 2 maal zoo lang zijn als de 

 bladen, in wier oksels zij staan. Het schutblad 

 der bloeiwijze is nauwelijks zoo lang als de kelk. 

 De kelk is dicht behaard en heeft priemvormige 

 tanden, die even lang als de buis zijn (fig. 806). 

 Van de bloemkroon is de vlag rechtopstaand , rosé 

 met lilakleurige strepen, 6-7 mM lang, l 1 L, maal 

 zoo lang als de rechtuitstaande zwaarden, die op 

 hunne beurt weer 3 maal zoo lang zijn als de kiel. 

 De laatste is nauwelijks zoo lang als de kelktan- 

 den. De peul is bijna recht, sterk netvormig ge- 

 ribd, onbehaard, 3-7-ledig, glanzend, bij rijpheid vaalbruin, in de geledingen 

 ingesnoerd met een rechten snavel, die meest langer is dan het laatste lid 

 der peul (fig. 806). O, misschien ook 4. 3-6 dM. Juni— Augustus, soms 

 enkel in October en November. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op zandige 

 plaatsen in Zuidwest-Europa voor, vooral in Zuidwest-Frankrijk, Spanje en 

 Portugal. Bij ons wordt zij nog al als voedergewas gekweekt en is ver- 

 wilderd gevonden. 



Ornithopus sativus 

 Fig. 806. 



21. Onobry'chis 1 ) Trn. 



0. viciaefólia-) Scop. (O. sativa-) Lmk.). Esparcette (fig. 807). 

 Deze plant is verspreid behaard of bijna kaal, groen. Uit den dikken penwortel komen 



1 of meer rechtopstaande of opstijgende, meest niet ver- 

 takte, ronde en gegroefde stengels. 



De bladen zijn oneven gevind, 6-12-jukkig, gesteeld. De 

 steunbladen zijn tot een dunvliezig blad vergroeid, dat 

 tegenover het blad staat. De blaadjes zijn langwerpig- 

 omgekeerd eirond tot lijnvormig, gaafrandig, van onderen 

 behaard. 



De bloemen zijn rosé, rood gestreept, zelden wit, vrij 

 groot en staan in grooten getale in lange, dichte trossen 

 op stelen, die bnger zijn dan de bladen, in wier oksels 

 zij staan. Iedere bloem heeft 3 schutblaadjes, een grooter 

 en 2 kleinere smalle, spitse. De kelk bestaat uit een buis 

 met 5 gelijke tanden, die 2 a 3 maal zoo lang zijn als de 

 buis, doch nauwelijks zoo lang als de bloemknop en 

 korter dan de helft der kroon (fig. 807). De kroonbladen 

 zijn kort genageld, de vlag is iets uitgerand, in het midden 

 overlangs iets gevouwen en te gelijk iets naar boven ge- 

 bogen. Zij is ongeveer even lang als de scheef afgeknotte kiel. De zwaarden zijn korter 

 dan de kelktanden. De meeldraden zijn 2-broederig met draadvormige helmdraden. Het 

 vruchtbeginsel is zijdeachtig behaard. De peulen zijn scheef rond, bruin, aan den randen 

 op de aderen der zijvlakken stekelig getand, iets samengedrukt, 1-2-zadig, niet open- 

 springend, beenhard (fig. 807). De zaden zijn langwerpig, lichtbruin, weinig glanzend. %. 

 3-6 dM. Mei— Juli. 



Onobrychis sativa 

 Fig. 807. 



J) van het Qrieksche onos: ezel enbruchein: verslinden, dus een voederplant vooral door 

 ezels gezocht. -') viciaefólia = wikkebladig. :; ) sativa = gekweekt. 



