664 



PAPIL10NACEAE. 



FAMILIE 78. 



Vicia tetraspérma 

 Fig. 810. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op zandige, bebouwde plaatsen voor en is ook bij ons algemeen. 



V. tetraspérma ') Mnch. (Ervum tetraspérmum ') L.). Vierzaadwikke 

 (fig. 810). 



Deze plant is teer en bijna onbehaard. De stengel is klimmend, kantig, 

 vaak vertakt. 

 De bladen zijn 3-8-jukkig met onvertakte of in 2en vertakte ranken. De 

 blaadjes zijn lijnvormig-langwerpig, stomp of spits, 

 met een zeer klein stekelpuntje. De steunbladen der 

 bovenste bladen zijn gaafrandig, half-spiesvormig. 

 De bloemen zijn groenachtig-wit, klein (4-5 mM), 

 zij staan 1-3 bijeen op dunne stelen, die langer dan 

 of even lang zijn als de bladen, in wier oksels zij staan. 

 De kelk is buisvormig met ongelijke kelktanden, 

 die korter dan de buis zijn (fig. 810). De bloem- 

 kroon is 3-maal zoo lang als de kelk, de vlag is 

 van blauwe strepen voorzien. De peulen zijn 9-12 

 mM lang, 3-4 mM breed, langwerpig-lijnvormig, 

 bijna cylindrisch, aan den top afgerond en zonder 

 snavel, bijna steeds onbehaard, bij rijpheid bruin, 

 meest 4-zadig (fig. 810). De zaden zijn bijna bol- 

 rond, groenachtig-bruin met donkerder vlekken en een lichteren navel, die 

 lijnvormig-langwerpig is en ] - deel van den zaadomtrek inneemt. O. 1,5-5 dM. 

 Mei— Juli. 

 De plant gelijkt veel op V. hirsuta, doch is o.a. veel zwakker behaard. 

 Biologische bijzonderheden. De inrichting der lichtblauwachtige bloemen 

 gelijkt iets meer op die der grootere V. Cracca (zie aldaar). 



De zwaarden bezitten de vingervormige uitsteeksels, als bij V. Cracca, 

 vóór deze zitten aan weerszijden 2 indeukingen , die in overeenkomstige 

 verdiepingen van de kiel passen en met deze los samengekleefd zijn. De 

 bovenranden der kiel liggen dicht tegen elkaar en de voet der vlag omvat 

 de nagels der andere kroonbladen. 



Kort voor het opengaan van den knop openen zich de helmknopjes en 

 geven een deel van het stuifmeel aan den stijlborstel af. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt op droge, dorre plaatsen in geheel Europa 

 voor en is bij ons vrij algemeen in bouwland, 

 heggen en kreupelhout. 



V. gracilis-) Loisl. (Ervum gracile D.C.). Slanke wikke 

 (fig. 811). 



Deze plant heeft veel van V. tetraspérma, doch is fijner ge- 

 bouwd en blijft lager. 



De bladen zijn 2-4-parig en hebben niet of in 2en vertakte 

 ranken. De blaadjes zijn smal, lijnvormig, meestal met in 

 een stekelpunt uitloopende, spits (verschil met V. tetraspérma). 

 De steunbladen der bovenste bladen zijn gaafrandig en half- 

 spiesvormig. 



De bloemen zijn sterker gekleurd en 2-maaI zoo groot als 

 bij V. tetraspérma (6-7 mM). Zij staan 2-5 bijeen op dunne 

 stelen, die aan den top in een stekelpuntje uitloopen (verschil 

 met V. tetraspérma) en ten slotte langer zijn dan de bladen, in wier oksels zij staan. De 



Vicia gracilis 

 Fig. 811. 



') tetraspérma = vierzadig. 



-) gracilis = slank. 



