FAMILIE 78. — PAP1LI0NACEAE. — 665 



kelk heeft een weinig ongelijke kelktanden, die korter zijn dan de kelkbuis (fig. Hll). De 

 peul is 12-16 niM lang, 3-4 mM breed, lijnvormig, bijna cylindrisch , bijna steeds onbe- 

 baard en 5-6-zadig (flg. 811). Zij is langer en smaller dan bij V. tetrasperma. De navel 

 van het zaad is kort, ovaal (verschil met V. tetrasperma) en hoogstens ' B maal zoo lang 

 als de omtrek van het zaad. O. 2-3 dM. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op droge, dorre plaatsen, vooral 

 op zandgrond in bijna geheel Europa voor en is bij ons bij Utrecht (V), Hoek, Waarde, 

 ljzendijke , op Noord-Beveland en bij Amsterdam gevonden. 



V. Cracca') L Vo gelwikke (fig. 812). 



Bij deze plant komen uit den kruipenden wortelstok eenige vertakte, 

 kantige, zwakke, in het gras liggende of klimmende stengels, die. evenals 

 de bladen behaard zijn. 



De bladen zijn 8-12-jukkig en hebben vertakte 

 ranken. De steunbladen zijn gaafrandig, half- 

 spiesvormig. De blaadjes zijn langwerpig-lijn- 

 vormig, stomp of spits, met onder een zeer 

 scherpen hoek uitgaande zijnerven. De zijranden 

 der blaadjes loopen boogvormig. 



De bloemen zijn blauwviolet, zelden wit, vrij 

 kort (9-12 mM) en staan in trossen, die rijk- 

 bloemig en vrij dicht zijn, eerst een driehoekig- 

 langwerpige gedaante hebben en nauwelijks even 

 lang als of iets langer zijn dan de bladen, in 

 wier oksels zij staan. De kelk is niet bultig en Vicia Gracc 



heeft ongelijke tanden. De bovenste tand is uit 



een breeden voet plotseling priemvormig, zeer kort (fig. 812). De plaat 

 der vlag is omstreeks even lang als of iets smaller dan de nagel. De 

 peulen zijn 20-30 mM lang en 5-10 mM breed, langwerpig, onbehaard, in 

 een voet samengetrokken, die korter is dan de kelkbuis en bij rijpheid 

 bruin (fig. 812). De zaden zijn zwart of bruin, de navel is ' :; maal zoo lang 

 als de omtrek van het zaad bedraagt. 4- 3-12 dM. Juni— Augustus. 



Deze soort is van V. tenuifolia scherp te onderscheiden, beh. door de 

 dichter opeenstaande en iets kleinere bloemen, door de uit een breederen 

 voet priemvormig toeloopende kelktanden, door den nagel der vlag, die 

 niet half zoo lang, doch even lang is als de plaat en door de peul, die 

 niet lancetvormig, doch langwerpig, dus breeder is. 



De variëteit (S incana -) Thuill. is sterker behaard en heeft smalle blaadjes. 



Biologische bijzonderheden. Het vereenigd zijn der violette bloemen tot 

 veelbloemige trossen doet ze flink opvallen. 



De zwaarden zijn ieder op 2 plaatsen aan de kielbladen verbonden, de 

 eene nl. de breedere verbinding, is zoo stevig door in elkaar stulpen der 

 opperhuidscellen, dat het moeilijk is de zwaarden en de kiel zonder scheuren 

 los van elkaar te krijgen. Ook zitten aan de kiel op de plaats , waar de 

 nagel in de plaat overgaat, 2 naar beneden uitstekende kanten, die zich 

 tegen de zwaarden leggen en den zijdelingschen toegang tot den honig 

 afsluiten. 



De zwaarden dienen weer als zitplaatsen voor de bezoekers en bij het 



De afleiding van dit woord is onbekend. Volgens sommigen zou het samenhangen 

 met het Grieksche woord krangè, waarmede een Vlaamsche gaai of een dergelijke vogel 

 bedoeld wordt en dan zou het slaan op den vorm der bloem, die met dien van een vogel 

 overeen zou komen. -) incana = grijsgrauw. 



