666 



PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 



neerdrukken van deze gaat de kiel mede. Houdt de drukking op, dan 

 keeren zij in den vorigen stand terug, 1". door hunne eigen elasticiteit, 

 2". door middel van uitsteeksels der zwaarden naar achteren en binnen, 

 die over de meeldraadbuis liggen, 3 U . doordat de breede voet der vlag de 

 nagels der zwaarden en kiel omvat. 



De stijl is kort, circa l 1 ._, mM lang, de stempel zit aan den top, dicht 



daaronder tot ver over het midden is hij met lange, schuin naar boven 



staande haren bezet, die naar buiten iets langer zijn 



en dichter opeenstaan dan naar binnen. Dit is de 



stijlborstel (fig. 813). 



Als de bloemen nauwelijks de helft harer volle 

 grootte bereikt hebben , springen de helmknopjes al 

 open. Deze omgeven den stijlborstel dicht en ont- 

 lasten hun stuifmeel tusschen de haren van dezen. 

 Ook de stempel wordt er mede bedekt. Bij insecten- 

 bezoek gaat dat stuifmeel aan de onderzijde van het 

 lichaam van deze dieren over en wordt tevens de 

 stempel kleverig door het schuren tegen het insecten- 

 lijf en dan eerst is hij geschikt voor bestuiving. 



Bijen, maar ook vlinders en vliegen, zijn bezoekers, 

 doch de 2 laatste zuigen honig, zonder bestuiving te 

 bewerken. 



Volksnamen. De naam vogelwikke wordt het meest gebruikt, in Friesland 

 noemt men de plant haantjes en windsel (de laatste naam ook in Groningen), 

 in Groningen noemt men haar blauwerwtjes, blauwe zwijnetongetjes en 

 nachtwikke, in Twente ringelwikke, op Texel vogeltjes en wok, in Zuid- 

 Limburg rief, op Zuid-Beveland en Walcheren wilde wikke, in Zeeuwsch- 

 Vlaanderen en het Land van Hulst wilde vitsen, kleine vitsen en wikerwten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt langs akkers, in 

 heggen en struikgewas en aan waterkanten in geheel Europa voor en is 

 bij ons algemeen. De var. p. is bij Rotterdam gevonden. 



Vicia Cracca 

 Fig. 813. 



Stijl, vergroot, p borstel, 

 st stempel. 



V. tenuifolia 1 ) Rth. Teere 

 Deze plant gelijkt veel op 



wikke (fig. 814). 



de vorige, doch is door de daar genoemde kenmerken ge- 

 makkelijk er van te onderscheiden. 



Zij is behaard, klimmend. De wortel is dun, rond- 

 achtig, iets kruipend. De stengel is vertakt, kantig en 

 gegroefd, beneden kaal, boven bijna aangedrukt wit behaard. 



De bladen zijn bijna zittend, 8-14-jukkig met vertakte 

 ranken. De steunbladen zijn gaafrandig, die onder arn 

 den stengel zijn halfspiesvormig, behaard, smal, lang 

 toegespitst, die boven aan den stengel zijn kleiner, smal- 

 ler en zonder de spieslobben. De blaadjes zijn lijn-lancet- 

 vormig met vaak bijna rechte zijranden, van onderen 

 afstaand behaard, boven stomp of iets spits. 



De bloemen zijn bleek of violetblauw, iets welriekend, 

 met witachtige zwaarden, vrij groot (12-15 mM) en staan 

 in 15-25-bloemige trossen, die vrij los en eerst driehoekig- 

 langwerpig zijn en langer zijn dan de bladen, in wier 

 oksels zij staan. De kelk is aan den voet niet bultig en 

 heeft ongelijke tanden, de grootere tanden zijn bijna priem- 

 vormig toegespitst, de middelste is het langst (fig. 814). De plaat der vlag is 2 maal zoo 

 lang en breed als de nagel. De zwaarden zijn iets korter dan de vlag. De kiel is veel 



Vicia tenuifolia 

 Fig. 814. 



*) tenuifolia = dunbladig. 



