672 



— PAPILIONACEAE. — 



FAMILIE 78. 



grond in Zuid-Europa voor en is bij ons alleen bij Amsterdam aangevoerd waarge- 

 nomen. 



V. hy'brïda 1 ) L. Basterdwikke (fig. 822). 



Deze soort gelijkt veel op V. pannonica. Zij heeft een klimmenden, hoekigen, gestreep- 



ten en onbehaarden stengel. 



De bladen zijn 4-8-jukkig met meest vertakte ranken en 

 omgekeerd eironde of langwerpige blaadjes, die afgeknot 

 of uitgerand zijn en in het laatste geval een korten stekel 

 dragen. Zij zijn aan weerszijden fijn behaard. De steun- 

 bladen zijn gaafrandig of 2-lobbig, niet gevlekt, zeer klein, 

 eirond. 



De bloemen zijn geelachtig, groot, okselstandig, alleen- 

 staand, bijna zittend. De kelk is ruw behaard, klokvor- 

 mig, met weinig ongelijke, opgerichte, priemvormige tan- 

 den, die korter dan de buis zijn. De vlag is van buiten 

 tot aan den voet behaard. De peul is 25-30 mM lang. 

 8-9 mM breed, langwerpig, bijna ongesteeld, met witte 

 uitstaande haren, die aan den voet op knobbels staan, 

 bezet, is hangend en bruinachtig, 5-zadig (fig. 822). De 

 zaden zijn bruin. O. 2-3 dM. April— Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in bouwlanden en op grazige plaatsen in Zuid-Europa voor en is bij ons alleen bij Amers- 

 foort en Hilversum aangevoerd gevonden. 



Vicin hybridn 

 Fig. 822. 



V. lutea-) L Gele wikke (fig. 823). 



Deze plant is weinig behaard, teer. De stengel is slank, klimmend, niet vertakt. 



De bladen zijn 5-7-jukkig met vertakte ranken en gave 

 of 2-lobbige, kleine steunblaadjes, die beneden aan den 

 stengel bijna driehoekig zijn, bovenaan half pijlvormig. 

 De blaadjes zijn lijnvormig-langwerpig, stomp of spits 

 toeloopend 



De bloemen zijn bleekgeel (de vlag heeft echter vaak 



roode strepen), groot, okselstandig, alleenstaand of 2 



bijeenstaand, bijna zittend, rechtopstaand. Zij hebben een 



onbehaarden, klokvormigen kelk met zeer ongelijke Iancet- 



vormige, toegespitste tanden, waarvan de bovenste korter 



zijn en samenneigen, terwijl de onderste langer is dan 



de kelkbuis (fig. 823). De vlag is onbehaard en verschilt 



daardoor van die bij Vicia hybrida en V. pannonica. De 



peul is 25 a 30 mM lang, 8-9 mM breed, langwerpig, ge- 



steeld, met uitstaande witte haren bedekt, welke aan den 



vicia lutea yoet op k n0 bbeltjes staan (fig. 823). Zij is hangend en in 



Fig. 823. rijpen toestand zwart, 2-6-zadig. De zaden zijn bolrond, 



bruinachtig. 0. 2-5 dM. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Zuid-Europa 

 op bebouwde en onbebouwde plaatsen voor en is bij ons alleen aangevoerd gevonden 

 {bij Deventer, Nijmegen, Amersfoort, Amsterdam, Gronsveldt, Overschie, Middelburg en 

 Arnhem). 



V. lathyroides :; ) L Latheruswikke (fig. 824). 



Deze plant is behaard tot bijna kaal. Uit den penwortel komen vele 

 liggende of opstijgende, kantige stengels. 



De onderste bladen hebben geen rank en bestaan uit 1-2 paar omge- 

 keerd hartvormige blaadjes, de bovenste hebben een vertakte, rechte 

 rank en 3-4 paar langwerpige of lancetvormige, meest met een stekel- 

 puntje voorziene bladen. De steunbladen zijn half pijlvormig, gaafrandig, 

 niet gevlekt. 



i) hybrida = basterd. 



-') lutea = geel. 



'■'<) lathyroides = Iathyrusachtig. 



