FAMILIE 78. 



I'AI'ILIONACEAE. — 



673 



De bloemen zijn klein (6-7 inM), lichtviolet, alleenstaand, bijna zittend. 

 De kelk is behaard met gelijke, priemvormige , 

 rechte tanden, die een weinig korter zijn dan 

 de buis (fig. 824). De stijl is kort, over de ge- 

 heele lengte gebaard. De peul is 2-3 cM lang, 

 3 mM breed, langwerpig-lijnvormig, wat ge- 

 zwollen, niet bultig, ongesteeld, onbehaard en 

 is rechtopstaand of afstaand, bij rijpheid zwart 

 (fig. 824). De zaden zijn bijna kubusvormig met 

 knobbelpuntjes. OO. 5-22 cM. April— Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt op droge, zandige plaatsen in bijna 

 geheel Europa voor en is bij ons vrij algemeen, 

 vooral in de duinen. 



Vicia lathyroide» 



Fig. 824. 



V. angustifólia ') Rth. Nachtwikke (fig. 825). 



Deze soort is verspreid behaard. 



De bladen zijn 3-7-jukkig, de blaadjes der bovenste bladen zijn lijn-lan- 

 cetvormig of lijnvormig, spits, stomp of afgeknot, die der onderste omge- 

 keerd eirond , uitgerand of afgeknot. De bladen hebben vertakte ranken 

 en getande, soms gevlekte steunbladen. 



De bloemen zijn vrij klein (kleiner dan 2 cM), 

 purperkleurig, zij staan alleen of 2 bijeen en zijn 

 bijna zittend. De kelk heeft gelijke, iancet- 

 priemvormige tanden, die even lang als de buis 

 zijn. De vlag is onbehaard. De peul is 3-4 cM 

 lang, 4-7 mM breed, langwerpig-lijnvormig tot 

 lijnvormig, bijna cylindrisch, niet bultig, onge- 

 steeld, afstaand, onbehaard en is, als zij rijp 

 is, zwart (fig. 825). De zaden zijn klein, bol- 

 rond, niet door een sponsachtig weefsel geschei- 

 den. 19-45 cM. OO en O. Mei, Juni, soms 

 tot Herfst. 



Van V. sativa is de plant direct door de smalle 

 blaadjes te onderscheiden, van Lathyrus montanus door de ranken en de 

 niet trosvormige bloeiwijzen. 



Biologische bijzonderheden. Over de onderaardsche kleistogarhe bloemen, 

 zie bij het geslacht Vicia. De inrichting der gewone bloemen is dezelfde 

 als bij V. sativa. Daar men meent, dat de laatste ontstaan is uit V. angusti- 

 fólia, is er alle reden voor om haar als ondersoort bij V. angustifólia te 

 voegen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op bebouwde 

 en onbebouwde gronden , het meest in zandige streken in geheel Europa 

 voor en is bij ons algemeen. 



V. angustifólia Rth. B. subspec. V. sativa-) L. Voederwikke (fig. 826). 

 Deze plant is behaard. De stengel is vertakt, opstijgend, klimmend. 

 De bladen zijn 5-7-jukkig met vertakte ranken en meest getande, half- 

 pijlvormige, soms gevlekte steunbladen. De blaadjes zijn omgekeerd eirond 



Vicin anerustifolia 

 Fig. 825. 



') angustifólia = smalbladig. 

 Heukels, Flora. 



-) sativa = gekweekt. 



43 



