674 



— PAPILIONACEAE. 



FAMILIE 78. 



tot langwerpig-lijnvormig, afgeknot of uitgerand, vaak met stekelpunt, 



gaafrandig. 

 De bloemen zijn groot (2-3 cM) , met blauwe vlag, purperbruine zwaarden 



en een witachtige kiel met blauwen top. Zelden is 

 alles wit. Zij zitten meest twee bijeen , zelden 

 zijn zij alleenstaand. Zij zijn bijna zittend. De 

 kelk is behaard en heeft lancet-priemvormige, 

 gelijke tanden, die even lang als de buis zijn. 

 De vlag is onbehaard. De peul is 4-6 cA\ lang, 

 6-10 mM breed, langwerpig, samengedrukt, iets 

 bultig, ongesteeld, rechtopstaand, iets behaard, 

 8-10-zadig. Zij is in rijpen staat bruin en ver- 

 scheurt dan den kelk (fig. 826). De zaden zijn 

 groot, bijna bolrond en gescheiden door een 

 sponsachtig weefsel. 3-9 dM. O. Mei-Juli. 



Biologische bijzonderheden. De bouw der bloem, 

 vooral wat de uitsteeksels aan de verschillende 

 deelen betreft, is vrij wel als bij V. Cracca. De circa 2 mM lange stijl 

 heeft in zijn bovenhelft ook een stijlborstel, die uit haren bestaat, die 

 rondom staan en schuin naar boven gericht zijn. Aan de buitenzijde zit 

 een bundel langere haren, die boven den stempel uitsteken. 



Reeds in den knop openen zich de helmknopjes, waarbij spontane zelf- 

 bestuiving onvermijdelijk is, die dan ook tot zaadvorming leidt. 

 Het zijn vooral hommels, die deze bloemen komen bezoeken. 



Volksnamen. De naam voederwikke is het meest in gebruik. In ver- 

 schillende deelen van Zeeland en op de Zuid- 

 Hollandsche eilanden gebruikt men andere 

 namen, nl. op Overflakkee en Zuid-Beveland 

 zaaiwikke, op Zuid-Beveland en Walcheren 

 wikke, op Walcheren en in Zeeuwsch-Ylaan- 

 deren vitsen en in Zeeuwsch-Vlaanderen en 

 het Land van Hulst tamme vitsen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt op bebouwde en onbebouwde 

 gronden, vooral in Zuid-Europa voor. Bij 

 ons wordt zij nogal gekweekt en is vrij vaak 

 verwilderd gevonden. 



Een bastaard van. V. lathyroides en V. sativa (V. 

 peregrina 1 ) Koen.) is bij ons bij Deventer gevonden. 



V. grandiflora-; Scop. Grootbloem wikke 

 (fig. 827). 



Deze plant heeft liggende, kantige, vertakte, onbe- 

 haarde stengels. 



De bladen zijn 4-7-jukkig met kleine, eironde, toe- 

 gespitste, gevlekte steunblaadjes. De blaadjes zijn om- 

 gekeerd eirond of langwerpig-lijnvormig, onbehaard, 

 gaafrandig, stomp of uitgerand. 



De bloemen zijn bleekgeel, iets blauwachtig aange- 

 loopen en tweemaal zoo groot als de kelk, groot, 

 alleenstaand of 2 bijeen op zeer korte stelen, bijna rechtopstaand. De kelk is buisvormig, 



Vicia grandiflora 

 Fig. 827. 

 1 peul. 



') peregrina = vreemd. 



-') grandiflora == grootbloemig. 



